'Lee MinHyung' Character from Mr.Bae Yong Joon ...[Old Interview 2002]

'Lee MinHyung' Character from Mr.Bae Yong Joon
Posted in BYJ Quilt by Joanne

Magazine Music Life (March 2002)
English Translated by Hyeon / Chinese Translated by Verjineir

Title : BYJ - Let's talk about the things attract us about him including his bright smile.

What a beautiful expression of his eyes? The man who makes us feel a passionate and sweet love by his expression of his eyes. Who can resist him not to love? The man who created the Lee MinHyung's syndrome of WLS and became the flower of our heart is BYJ. He still performs tenderly and comfortably as usual and the style of performance is what attracts us. We met YJ who became more romantic and came back to us.

Part 1- The inquisitive interview is not with 'Lee MinHyung' in the drama , but with the person 'BYJ'

* Q : What is the first thing to do in the morning ?
YJ : It depends on the circumstances, mostly I have a breakfast first. I try to have a breakfast. It surely gives me the energy to do the better performance.

*Q: The things to do when you're alone.
YJ: I usually read books or think constantly. But, recently I try to sleep whenever I have time. That helps me to be absorbed in the performance of the next shot.

*Q: About the character of Lee MinHyung.
YJ: I'm not that satisfied with the character of Lee Minhyung, but it seemed I did change my former image by him. Anyhow I live as 'Lee Minhyung' these days.

*Q: Time to go to bed.
YJ: It is irregular. I sleep about 2 ~ 3 hours per day in these days. If there are many scenes to shoot, few minutes in the car to move to the other shooting places was all I could sleep. WLS's staffs as well as performers hold out with the spiritual strength.

*Q: What kinds of clothes do you usually wear?
YJ: I usually wear t- shirt and blue jeans. But mostly the stylist prepares them for me.

*Q: Do you watch WLS yourself?
YJ: Of course. I try to monitor the drama myself because it makes easier for me to perform the next scene. If I can't monitor, I have to be satisfied with only what my manager told me after he monitored.

*Q: What are you worrying mostly now?
YJ: I worry about my health these days. I feel like my health is not same as before. I have felt keenly the necessity of the health to do what you want to do.

*Q: Would you say about people around you?
YJ: Manager and coordinator who always take care of me. As they do their best for me, I try to satisfy them as well. I don't know how much my efforts reached them, but it is natural that I should take care of people who work together..

*Q: What do you most hate ?
YJ: I hate telling lies.

*Q: When do you feel the stress?
YJ: I often feel the stress when my work isn't working smoothly at much as I want. but it is happiness that I even have no time to feel the stress because of the tight schedule these days. I had relaxed the stress by playing the internet game or reading books before, but I relaxed the stress by sleeping these days.

*Q: What is your greatest interests ?
YJ: Finishing the WLS well and movies. Because I have a great dream about movies personally, I want to be very carefully even with one movie. I think that I might have a dream about movie in my mind so far. It is my biggest goal to challenge movies this year. But, I'm going to shelve the dream for now and I will be devoted to the drama now. I will think about movies after finishing the WLS. If I do many thing at the same time, I can't finish even one of them.

Part 2- BYJ whom I know is like this.

(1) Manager Bae Sungwung

*Q: When did you start BYJ's work?
Manager : From the starting with the 'Hotelier' last year, it's been 2 years already to work with him.

*Q: What is the biggest YJ's strength?
M: Whenever he works on something, he gets ready to do thoroughly. For example, though the script of WLS was published too late under the pressure of the shooting time, YJ read it more than 3 times basically. The script is almost worn out. We can think he is a little difficult when he works. Because YJ hates to make mistakes himself. But, he takes care of people whom he considers as his family. He celebrated people's birthdays as well as he knew them one by one. He held a surprised -party for cameraman's birthday of WLS, while ago. He cares and thinks about others.

*Q: How about your teamwork ?
M: Our teamwork is very good. It is really impressive when you see he takes care of others. He is very good to people who trust and follow him. It is a different image with when he works fastidiously. If he once believes and trusts, he leaves all the things entirely to the person. Of course, it is not easy until they get into such a relationship. That may be what he is difficult.

*Q: What do you wish YJ as his manager?
M: He manages himself well, so I don't have anything to wish. But I only want him to take care of his health. Because of shooting this drama, he lost his weight suddenly and he seems to be much weak. After finishing the drama, he will become busier than now with more activities. I want him to take care of his health well always.

(2) Coordinator Hong Eun Kyung

*Q: How long have you been working with BYJ?
Hong: It has been about 7 years. I met him when he started to film the 'First Love' and that's when I started to work with him. And I'm still working for him now.

*Q: What has been changed about him since you started to work with him and what has not been changed?

Hong: The thing that has been changed is that he became freer in personality. He had his own world before, but now he became opened to others. And his unchanged part is that he still takes care of his co-workers.

*Q: Let's talk about character of Lee MinHyung.
Hong: YJ is a director in the drama, and, as we know, a 'Director' is one of the executives in a company. Usually we would think that a director of a company wears formal clothes, but I dramatically changed that idea into the natural casual-clothes. Actually, it was the challenge for me. I talked with the notorious YunPD in advance and prepared thoroughly to create the character of Lee MinHyung. I tried very hard to find the mufflers and glasses that best suited him. I saw a lot of samples to decide them which one to use. The wind hair was decided by a lot of peoples opinions. Anyway, I think that this character was successful. I tried to make the bright and fresh image for getting rid of the old existing image.

*Q: Which style does suit him?
Hong: YJ looks nice in any styles of clothes. If he wears anything, he likes to dress up. He pays attention to the details. He used to perform a lot of characters, which were lonely and gloomy, so I couldn't create the styles that I really want. However, now I feel good because I can create the style as I want in WLS. Even people said 'It is the style only for Lee MinHyung. I could change his styles variously by the clothes of primary colors that usually he doesn't wear.

*Q: When do you find worth doing it?
Hong: YJ put a ring on his finger for character of 'MinHyung' for the first time. Originally, he hates to wear earrings, necklace, and ring but when I talked about it, he was willing to put a ring on. It is not important that he put on a ring, but he trusted me entirely in style. Even if he is different from my opinion, he assents after listening the reason why he must do so. Ring is one of the cases. It is just trust that he leaves his style to me entirely from his everyday dress to the clothes for dramas. These are all results that I find worth of doing the work. Also, I feel encouraged when he performs well new characters as well as the styles.

*Q : Which color is well suited him?
Hong : It's better to tell about the bad colors to him rather than good colors. The similar colors of his face color such as light brown or light beige don't suit him. Except that colors, any colors suit him.

Thanks for...Joanne, Hyoen, Verjinier & BYJ' Quilt

TWSSG TEAM & Roytavan

From the beginning until now - Vietnam Version.

From Begining Until now (Vietnam Version)

Sáng tác: Minh Quân
Ca sĩ: Minh Quân

Còn lại đây bao yêu thương , bao nhung nhớ
Còn lại đây bao cô đơn xót sa
Còn mình ta như chơi vơi
mang bao kỷ niệm , với nỗi buồn
Và mùa đông không mang theo , bao hơi ấm
Mùa thu không có lá rơi
Còn mình ta như chơi vơi , nghe con tim ta nát tan
Tình yêu đó sẽ mãi mãi không quay trở lại ,
và em như cánh chim vút bay mãi nơi phương nào ,
chỉ còn mình ta ôm cô đơn ,
nhớ nhung kỷ niệm để lòng ta
bỗng nghe sao buốt giá
Tình yêu đó sẽ mãi mãi không quay trở lại ,
và em như cánh chim vút bay mãi nơi cuối trời ,
chỉ còn mùa đông vây quanh ta , hát với ta rằng ,
bài tình ca nghe ôi sao xót xa

" Đã qua đi rồi , đó -
Những kỷ niệm của một mùa đông giá rét
Giờ đây , em - Còn nhớ hay em đã quên "

Và mùa đông không mang theo , bao hơi ấm
Mùa thu không có lá rơi ... ...
Hát với ta rằng , bài tình ca , nghe ôi sao xót xa .
Nói đi em người ơi ... Dù đã xa nhau thật rồi ...
Dù cho em không yêu tôi , cho con tim tôi nát tan
Tình yêu đó sẽ mãi mãi không quay trở lại ,
và em như cánh chim vút bay mãi nơi phương nào
Chỉ còn mình ta ôm cô đơn , nhớ nhung kỷ niệm
Bỗng nghe ôi sao lòng này buốt giá
Người có nhớ trong tim ta với bao tháng ngày
Hỡi em cho ta đắn đo xót xa trong cuộc đời này
Chỉ còn mùa đông vây quanh ta
Hát với ta rằng bài tình ca nghe ôi sao xót xa

----------------------------

From beginning to now
Lyric Meaning

Can't return to my side, it's impossible now
I console myself that I should stop loving you now
If I can't meet you again,
I really hope to forget you, to forget the entire you in my heart
Every time I want to smile, you let me cry
You make my everything go wrong
Every time I think of you, all my defences gave way
Tried hard to forget you, but I just can't
If I can't meet you again,
I really hope to forget you, to forget the entire you in my heart
Every time I want to smile, you let me cry
You make my everything go wrong
Every time I think of you, all my defences give way
I tried hard to forget you, but I just can't forget
I never know it is so hard to love someone
Every time I want to smile, you let me cry
You make my everything go wrong
Every time I think of you, all my defences gave way
Tried hard to forget you, but I just can't

------------------

Link for download : Vietnam Version
http://vnthuquan.net/nhac/data/BanTinhCaMuaDong(nhacHanQuoc)MinhQuan.wma

----------------------------------

Stem cell & Lee min hyung

คุณ ร้อยตะวัน เคยเกริ่น ไว้เกือบ 2 เดือน แล้ว ว่า อยาก ย้อนวันวาร กับ WLS
และดิฉันเอง ก็เป็นนักเรียน หนีโรงเรียน เหมือนกับคุณ Starpolaris เลย การบ้านก็ไม่ค่อยได้ทำส่ง ก็เลยขอถือโอกาส รายงานตัว ด้วยการเปิดประเด็น WLS ปัญหาก็คือ ภาษาไทยอีกแล้ว

การที่ ลีมินฮุง ประสบอุบัติเหตุ แล้วเกิด ไซด์ เอฟเฟค ก้อนเลือด กดทับประสาทตา ทำให้ ลีมินฮุงต้องไปผ่าตัดที่อเมริกา แล้ว สุดท้ายก็ สายตามองไม่เห็น เมื่อ 3 ปี ผ่านไป เป็นการจบ ที่พวกเราจำนวนมากมาย แสนสงสารและเสียดาย เป็นที่ยิ่ง มีคนในวงการที่คิดอยากสร้างภาพยนตร์ แต่ไม่อยากจบเรื่องแบบนี้ มันสะท้อนสะท้านใจคนดู บางคนคิดไปไกลว่า เมื่อ ลีมินฮุงแต่งงานกับจุงยูจิน แล้ว มีลูกน่ารัก ๆ อย่างที่ มีภาพวาด หลายภาพ

โถ....... ลีมินฮุง ไม่ได้มีโอกาส มองเห็น สายเลือด สายใยแห่ง ปาฏิหาริย์ รัก แท้ แม้ จากกัน 2 ครั้ง 13 ปี ยังมีวันหวนคืนและสมหวังดั่งปรารถนาที่รอคอยกันมานานขนาดนี้ แค่คิดก็ ปวดร้าวใจ แทน ลีมินฮุง และจุงยูจินเสียยิ่งนักแล้ว

มีผู้ที่สนใจในเรื่องนี้ ไปค้นคว้าหาคำตอบ และมีคนที่อยู่ในวงการที่รู้จัก มีเหตุการณ์ คล้าย ลีมินฮุง มาเป็น กรณีศึกษา นั่นยังไม่เพียงพอ ที่จะยืนยันคำตอบ จึงมีการปรึกษาหารือ แพทย์เฉพาะทางจนได้คำตอบมา และ ได้เล่าสู่ให้คนเล่าทราบ

จากเหตุการณ์จริง มีชายผู้หนึ่ง ประสบอุบัติเหตุ รถชนเหมือนกัน แต่ คนเจ็บ ขี่มอเตอร์ไซด์ หลังอุบัติเหตุ ชายผู้นี้ มีก้อนเลือดทับประสาทตา เช่นกัน ตามองไม่เห็น ทั้ง 2 ข้าง เมื่อได้รับการผ่าตัดเอาก้อนเลือดนี้ออก ขั้นต้น ก็ยัง มองอะไรไม่เห็น แต่ได้รับการแนะนำจากแพทย์ ในเรื่องการรับประทานอาหาร เขารับประทาน อาหารที่สารอาหาร และธัญพืช ต่าง ๆ ที่ช่วยส่งเสริม การคืนกลับ สมรรถนะของประสาท ตา อย่างจริงจังและต่อเนื่อง หลายปี ผ่านไป ประสาทตา ข้างหนึ่ง สามารถ ฟื้นฟูสภาพ ได้ เขาสามารถ มองเห็นได้ลาง ๆ ด้วย ดวงตา ข้างหนึ่ง ที่มีการสร้าง เซลใหม่ขึ้นมาได้ เขาต้องตัดแว่นช่วยเสริมความสามารถในการมองเห็น แต่ว่าเลนส์กระจกหนามาก เป็น พัน ขึ้นไป เขายังคงเคร่งครัดกับเรื่องอาหาร ในขณะนี้ สายตา ใช้เลนส์ที่มีความสั้นน้อยลง น่าจะประมาณ 800 แต่ ถ้าเป็นการมองในความสลัวลาง ๆ หรือในที่ มืด มิด กระจกเลนส์สายตา ก็ไม่ได้ช่วยอะไร เขาก็จะมองไม่เห็น แต่ชาย คนนี้ ได้สายตา กลับคืนมา เพียงข้างเดียว

แต่ ก็ ยังนับได้ว่า โชคดีแล้ว ในโลกนี้ จะมีความสวยสดงดงาม อะไร ที่จะงดงาม ได้เท่า การที่จะได้ มองเห็นคนที่ตัวเองรัก ใน อากัปกิริยา ต่าง ๆ ทั้งหญิงคนรัก ทั้งสายเลือดแห่งรัก ของ ตนเอง

นี่เป็นเรื่องจริง และได้ สอบถาม ไปยังแพทย์ ที่เชี่ยวชาญในด้านสายตา ว่า ชายในเรื่องจริงคนนี้ ไม่ใช่เรื่องของการเกิดปาฏิหาริย์ หากแต่ เป็น เรื่องจริง ตามหลักวิชาการแพทย์ ที่เป็นไปได้ และ ในกรณีเช่นนี้ แพทย์ ในเมืองไทย ก็ ความสามารถ ทำได้ มีนายแพทย์ ท่านหนึ่ง เก่งมากเป็น นายแพทย์ ประจำที่โรงพยาบาล รามาธิบดี ของจริงแท้ แน่นอน

สำหรับ ลีมินฮุงนั้น ก้อนเลือดค่อยๆ คั่งและกดทับประสาทตา ทำให้มีผลกระทบกับสายตา สุดท้ายก็มองไม่เห็น ซึ่งลีมินฮุงก็ได้ไปผ่าตัดที่อเมริกา คาดว่าน่าจะผ่าตัดเอาก้อนเลือดออกไปด้วยแน่

แต่การแพทย์ปัจจุบันนี้มีวิธีการรักษาที่เป็นที่ยอมรับทั้งในยุโรปและอเมริกา ซึ่งวิธีการการรักษานี้บางท่านอาจเคยได้ยินมาบ้างนั่นคือการทำ เสตมเซล (Stem Cell) คือการรักษาโดยเอาเซลล์ซึ่งติดอยู่กับรกเด็กที่คลอดใหม่ไปเพาะเลี้ยงแล้วนำมาซ่อมแซมกับร่างกายของผู้ป่วย ซึ่งวิธีการนี้เป็นเพียงหนทางเดียวเท่านั้นที่จะสามารถฟื้นฟูและพัฒนาเซลล์ ประสาทตาได้การพัฒนาเซลล์ประสารทนี้ ทางการแพทย์เรียกว่า “ NEURAL STEM CELL” คือการเลี้ยงเซลล์เพื่อนำไปพัฒนาและฟื้นฟูเกี่ยวกับประสาทตาโดยตรง ประกอบกับหลักการรับประทานอาหารควบคู่กับการฟื้นฟูสภาพจิตใจด้วยร่วมกัน จะทำให้การซ่อม เซลล์มีประสิทธิภาพสูงขึ้นและรวดเร็วขึ้น แต่จะได้ผลดี 100% นั้นคงเป็นไปไม่ได้ แต่ก็เป็นเพียงวิธีเดียวเท่านั้นที่จะทำการรักษาให้สามารถมองเห็นได้ ค่าใช้จ่ายคิดแล้วประมาณ 1.5 – 2 ล้านบาทไทย เพราะจะต้องทำอย่างน้อยประมาณ 3-4 ครั้ง ค่าใช้จ่ายครั้งละ3-5 แสนบาท
ข้อมูลนี้มาจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้าน Stem Cell ของประเทศไทย ซึ่งประจำอยู่ที่ร่วมฤดีคลินิก คือ นายแพทย์ฉัตรชัย ศรีบัณทิต

ขอขอบพระคุณ ที่คุณ ร้อยตะวันบอกกล่าวเล่าให้ฟังเมื่อปี2007 และให้คำอธิบายรายละเอียดนี้ไว้

สำหรับลีมินฮุง นับได้ว่า เป็นคนมีฐานะดี มีเงินทองมากมาย นี่นับว่าเป็นเรื่องเล็กเพียงแต่ว่า.......... ต้องใช้ระยะเวลา
เวลา แค่ 3 ปี ใน ละคร ลีมินฮุง ยัง ไม่สามารถมองเห็นได้ ส่วนการฟื้นฟูสภาพจิตใจ นั้น ลีมินฮุง มีจุงยูจิน และน่าจะมี มินฮุงน้อย หรือยูจินน้อย หรือ อาจจะมี ทั้งสองคน(หรือมากกว่า) เป็น แรงใจ เป็นกำลังใจ เป็น หยาดน้ำทิพย์ชโลมใจ ให้กับลีมินฮุง อยู่แล้ว ลีมินฮุงอาจมองเห็นโลกที่สวยงามอบอวลด้วยความรัก ด้วยดวงตาทั้ง 2 ข้าง

ลีมินฮุง คง กลับไปรักษาที่อเมริกาต่อ (ในช่วงเวลา 3 ปี หลังผ่าตัด ลีมินฮุง ส่วนใหญ่ แล้ว ก็ อยู่ ที่ อเมริกา อยู่แล้ว) หวังว่า นี่น่าจะเป็น ข่าวที่น่ายินดี ของ แฟนคลับคุณลีมินฮุง คนเล่าเอง ยังดีใจ ปลื้มใจ มาก ๆเลย ยังกับ ตัวเอง เป็น จุงยูจิน รู้สึกเหมือนกับว่า ...คล้ายกับว่า ...จากปี 2002 จนปัจจุบัน ปี 2008 ลี มินฮุง น่าจะ ได้ ดวงตาที่จะทอดทัศนาสรรพสิ่งในโลกนี้ได้แล้ว คือจากในละคร ผ่าตัดแล้ว 3 ปี รวม ปี 2008 นี้ ก็ 9 ปีแล้ว

และในคืนข้างแรมหลังประเพณีลอยกระทง ( ซึ่งที่เกาหลีก็มีประเพณีนี้เช่นกัน) ลี มินฮุง อาจกำลังชี้ชวน จุงยูจิน ให้ชมดาวเหนือ โพราริส ที่บ้านพักชายทะเลที่เกาหลี และในบ้านอาจมีเด็กน้อยทั้งหญิงและชาย 2 คนขึ้นไป นอนหลับอุตุอยู่ในห้องนอน ส่วนพ่อแม่ ก็ ออกมานั่ง รำพึงถึงความหลังกันก็เป็นไปได้ ลีมินฮุง คงขยับเสื้อโค๊ด กางออก โอบ ยูจิน ให้เข้ามาอยู่ในเสื้อตัวเดียวกัน เพราะอากาศคงเย็น และ ลีมินฮุง ก็คง บอกว่า ผมอยากให้อากาศหนาวกว่านี้

Can you see the stars in the shape of Cassiopeia? Can you Polaris beside that? The star of the polar. Can you see the big star in between the Big Dipper and Cassiopeia? Whenever you get lost in the mountain, look for the Polaris first. And then you open your arms and be a compass .... Polaris doesn't move the whole year round. You will be able to find it easily whenever you are. When you are lost, try to find Polaris first. It will be there where you last saw it.

KTCC가 방콕포스트에 특별히 소개되었습니다

제 목 : KTCC가 방콕포스트에 특별히 소개되었습니다!!!
작성일 : 2005.02.18

KTCC가 2월 17일 태국의 유력 영자일간지 방콕포스트를 장식했습니다.
이 기사는 지난달 방콕포스트의 피라왓 기자가 내한, `겨울연가'의 촬영지로 유명한 남이섬과, 강원도. 속초, 용평 등 한국의 유명관광지를 두루 둘러보고 기자의 시각에서 쓴 장문의 여행기사입니다.

피라왓기자의 취재는 통역사인 본사 방콕법인장이 특별 안내를 맡았으며, 기사는 홍이사의 여행 동선과 궤적을 쫒는 독특한 형식으로 구성됐습니다.

방콕 포스트 기자는 남이섬에서 `겨울연가'의 배용준과 최지우가 준상과 유진으로 분해 첫 키스를 나눴던 곳에 대한 묘사와 활력넘치는 서울의 거리등을 매우 사실적으로 표현해 냈습니다.

또 한국의 스키장, 겨울낚시, 생선회에 대한 느낌도 정감나게 그렸습니다.
또 기사 말미에는 한국여행을 희망하는 태국인들을 위해 KTCC 방콕법인의 전화번호까지 게재하는 독자서비스를 잊지 않았습니다.

이곳 홈피를 방문하는 KTCC의 고객들을 위해 2월 17일자 방콕포스트 전문을 그대로 소개합니다.

감사합니다.

KOREAN WONDERLAND
http://www.bangkokpost.com/

The breathtaking vista from the mountain peak in Yongpyeong Resort.
There's more to Korea than kimchi and romantic TV shows

Story and photos by PEERAWAT JARIYASOMBAT

Amidst the country's remarkably fast-paced technological development, South Korea remains surprisingly dedicated to maintain its cute and romantic side.


Impressive view on Nami Island.
Koreans in red coats, like Santa's helpers, ring bells while jogging, trying to keep warm in the freezing winter breeze. In Chuncheons Myeong-dong, the shopping street, couples in love stroll romantically. They giggle, laugh and blissfully linger on the narrow street lined with beautiful shops.

After walking for a while, if you look carefully, you will notice the face of a man with glasses and a curl of brown hair beaming at you from various souvenirs such as key chains, postcards, neckties, posters, pillows and even from a pair of socks.

He is Bae Yong-joon, a Korean star who plays the lead in a romantic TV series called Winter Sonata. The series uses Gangwondo, a province in northeastern South Korea, as its backdrop, and Chunchoens Myeong-dong, is among the romantic locations that captivates its audience.

Safari staff in Everland
So, it is no surprise to find teenagers, and especially couples, walking around with cameras in hand, giggling while taking pictures of lamp posts.

For those who haven't seen the TV show _ including me _ it's a bit difficult to understand how romantic it is. But I got a good idea when I am taken to Nami Island.

Nami, a small island just 30 minutes drive from Chunchoens, is a centre for Winter Sonata fans. Its landscape is actually romantic enough to make you feel lonely if you venture there without your true love. The narrow roads on the island are lined with pines, Ginkgo trees, maples and redwoods, creating a truly romantic atmosphere. The view is simply beautiful and it makes all roads seem too short for those in love.

Hong Ji Hee, or Tukata, my Thai-speaking Korean guide, points to a sign saying "First Kiss", where lots of Korean girls stop. I learn later that Nami is an important location used in the series.


A sweet moment in Everland
The "Forest of Sweethearts" is where the main characters, Yujin and Jusang, have their first date. Their childish snow fights and awkward first kiss also took place here. After reading this I understand why so many people are taking photographs of empty paths, the freezing lake and seemingly empty scenes.

It was nice to see Korean people enjoying such romantic things.

Korea's landscape is truly beautiful, and this probably affects the minds of Korean people _ if you travel to the North, you will find generous people who enjoy life in the mountains, far from the pollution found elsewhere.

I travelled to the most northern tip of the country, to Hwachoen, the coldest town in South Korea, and found the people there preparing for a big festival: Fishing Mountain Trout.

When the Hwachoen River is frozen and the ice is over 40cm thick, people make holes in the ice and fish for the trout.

The extremely clean river means extremely clean and healthy trout, which in turn attract lots of fish lovers. While celebrating New Year Eve among various activities such as a parade, ice carving and winter games on the frozen river, visitors to Hwachoen love to eat the trout fresh. They just slice the fish very thinly, dip it in sauce, and chew.


Daepo market serves very fresh seafood from the East Sea.
Korean people believe ice is a symbol of good luck. Visiting the town during New Year will keep them lucky all year long.

Korea people love fishing. Along the lake and river, you will find many fishing resorts, which offer tiny private rafts the size of a bedroom, for fishermen to concentrate in fishing, in the tranquil privacy of nature.

Another major event for fish lovers in Korea is the Icefish Festival in Inje, a town in the centre of a very clean forest.

Each year, around one million tourists visit Lake Soyangho, which is frozen and is the main habitat of a tiny fish _ around 5 to 6cm. It lives in water below 6C and doesn't eat during the winter, hence its name: bing-eo, or "empty fish", and Koreans find the small fish simply delicious.

Having bing-eo fish is quite easy because you don't need a skilful chef to prepare it, as with sashimi. Even Tukata can do it. She just catches the fish with her chopsticks, dips it in the sauce and puts in her mouth.

"Umm ..." is the only sound heard _ the sound of pleasure indicating how delicious it is.


Anglers come for trout at Hwachoen.
I follow her lead and find the live fish is not smelly at all. Anyway, after two, I decide to stick to fried fish.

But our fish-eating adventure in Korea takes a new direction when we visit the Daepo market in a town called Sokcho, located by the East Sea. Restaurants along the road illuminate their fish tanks, showing the swimming squids, sea bass, mussels and gigantic size crab, some 50cm long. To make sure the customers can enjoy very fresh fish, they serve most dishes raw.

I come across a lady grabbing a swimming squid from the water. The squid tries to defend itself by preparing to spray the last of its defensive ink. Its body suddenly turns into a small balloon but it is too late _ a sharp knife cuts along its body before it can escape. The knife cuts off its eyes and then its parrot-bill mouth. All of this in five seconds.

Tukata leads me into a big restaurant, and of course, fish is the specialty. Koreans love fish and pride themselves on their sashimi. Tukata orders sashimi and it is served very quickly.

I put a thin piece of raw fish into my mouth with chopsticks, appreciating the sweetness of the fresh fish. The fish is sliced to a film thin and arranged on glass noodles decorated with the head and tail of the fish.

I put the second piece of raw fish into my mouth and notice the fish's head, whose flesh I am chewing, is still trying to breathe.

Some great chefs can even cut the fish and release it back into the water, where it swims away, Tukata explains while my jaw drops.

Tukata enjoys the fish a lot, and the restaurant owner offers her another specialty. He grasps a small octopus, the size of his palm, and holds a sharp knife in his other hand.

Koreans believe that eating raw octopus makes men healthier and women's skin more beautiful.

It is getting colder and colder outside. The temperature goes down a bit every day. For those from tropical countries, unusually low temperatures can cause real suffering. I have no idea how to cope with the freezing breeze, how to dress up in the clumsy clothes, should I drink as much water as usual and many other problems.

But when I come across with snow, these problems don't seem important at all.

Tukata takes me to the colourful world of Yongpyeong ski resort, which has 31 slopes and 15 ski lifts. The lively world of the resort makes me forget about the coldness for a while.

Yongpyeong is a place of activity. Teenagers, groups of friends, couples and young people come to relax and challenge themselves on the slopes.

Tukata manages to get me to take a short course for beginners, knowing that most Thai tourists would not hesitate to try. Snow is always something delightful for Thai people.

After 30 minutes of lessons, I manage to get up a slope, not heeding warnings that beginners should practise in a limited space at first.

I slowly ski down, trying to limit my speed and avoid other people. Like your first driving experience, skiing is exciting and thrilling, particularly when you keep going faster and faster ... and before you crash.

Tukata leads me to another world of snow and ice at Vivaldi Park, another ski resort. After countless falls and lots of bruises, I find this lively ski resort has other icy attractions.

The Ice Sculpture Festival is a unique exhibition packed with ice carvings _ over 400 of them, including sculptures and world famous buildings. Children love the exhibition and play hide and seek among the ice carvings.

However, I find the world of snow and ice just a temporary pleasure.

After a while my running nose and cold feet make me hesitate.

After days in the snow and ice, I finally realise that a warmer world is much easier.

We happily leave the white snow and the chilling ice world to enjoy an easy trip in a amusement park called Everland. No ordinary amusement park, it is actually a huge theme park with three main areas: Festival World, Caribbean Bay and Speedway.

Festival World is a western-themed park where children can see real western performers in various shows such as the American Adventure. Caribbean Bay is a big water park with a wave pool, and Speedway is a race track for motorists.

There is also a small zoo with lions, tigers and big bears to add excitement to the safari park.

The park is a great place with something for everyone to enjoy. Children are excited by the colourful setting while teenagers love the thrill of the exciting rides. It is also a great place to see how Korean people enjoy life.

I notice girls in the latest fashions with weird hairstyles and mini-skirts, boys with extra-long scarfs that reach to their knees, couples being romantic and the smiling staff tirelessly waving to everyone. Big smiles are all over this huge theme park.

Anyway, though this setting is totally different to other places in Korea, it has one thing in common with most: the gift shops have pictures and souvenirs of the series Winter Sonata.

Source : http://www.k-tcc.com/sub_bbs_04_view.htm?page=5&num=93&no=11754&searchname=&t_searchstring=




เกาะนามิ ตั้งอยู่ใน เมืองชุนชอน จังหวัดคังวอน เป็นเกาะกลางแม่น้ำ มีรูปร่างเหมือนใบไม้ลอยน้ำ เป็นเกาะสำหรับคู่รัก ที่มีไฮไลต์อยู่ที่ถนนสองฟากเป็นต้นสนสูงทอดแนวยาว ให้ความรู้สึกสุดโรแมนติก อีกทั้งยังมีศูนย์นิทรรศการจัดแสดงรายละเอียดสถานที่ถ่ายทำละคร นอกจากนี้ยังศูนย์นิทรรศการจัดแสดงรายละเอียดสถานที่ถ่ายทำละคร และบนเกาะนี้ยังมีกิจกรรมสนุก ๆ เช่น ขี่จักรยาน สกีน้ำ พายเรือ สนามเด็กเล่น สนามฟุตบอล สนามเทนนิส สระว่ายน้ำ เล่นเลื่อนหิมะ และชม ฟาร์มนกกระจอกเทศ ห่างจากกรุงโซล เพียง 63 กิโลเมตร ณ ที่แห่งนี้ท่านสามารถคารวะ สุสานนายพลนามิ ซึ่งเป็นเจ้าของเกาะ เช่าจักรยานเที่ยวรอบเกาะ ดื่มด่ำกับธรรมชาติ แมกไม้ ทิวสน ต้นเกาลัด และถ่ายรูปคู่กับรูปปั้นพระเอกนางเอกของละครเรื่อง Winter Love Song
ความเป็นมาของเกาะนามิ
เกาะนามิซัม (Namiseom) หรือนามิโด ( Namido Island ) เป็นเกาะที่เกิดจากการสร้างเขื่อนชองเปียง (Cheongpyeong) กั้นแม่น้ำ Bukhan ชื่อของเกาะถูกตั้งขึ้นตามชื่อของนายพลนามิ ซึ่งเป็นนายทหารที่มีชื่อเสียงมากในสมัยราชวงศ์โชซอน
ตามรอย Winter love song (Winter Sonata)

ตั้งแต่ละครเรื่องนี้ได้ฉายทางโทรทัศน์เกาะนามิแห่งนี้ก็ดังเป็นพลุแตกเลยไม่ใช่แค่ดังในประเทศเท่านั้นแต่ดังข้ามประเทศกันเลย จนทำให้มีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวกันอย่างไม่ขาดสาย

: มุมสุดฮิต



ถัดไปไม่ไกลมากจากศูนย์กลางของเกาะ ก็จะมาร้านอาหารแบบคาเฟ่ให้นั่งพักจิบกาแฟด้วย โดยมีชื่อว่า Winter Sonata Cafe’

นอกจากสถานที่แห่งนี้จะได้สัมผัสสถานที่ถ่ายทำละครแล้วยังสถานที่สำหรับจัดนิทรรสการเวลามีงานแสดงหรือโชว์ผลงานศิลปะด้วย ส่วนอีกด้านหนึ่งของเกาะก็จะเป็นส่วนจัดกิจกรรมต่างๆ อย่างเช่น เรือถีบ สกีน้ำเป็นต้น

http://pirun.ku.ac.th/

Japanese Women Catch the 'Korean Wave'

Japanese Women Catch the 'Korean Wave'
By Anthony Faiola
Washington Post Foreign Service
Thursday, August 31, 2006; Page A01

TOKYO -- Thin and gorgeous in a slinky black dress, Mikimoto pearls and a low-slung diamond Tiffany pendant, 26-year-old Kazumi Yoshimura already has looks, cash and accessories. There's only one more thing this single Japanese woman says she needs to find eternal bliss -- a Korean man.

She may just have to take a number and get in line. In recent years, the wild success of male celebrities from South Korea -- sensitive men but totally ripped -- has redefined what Asian women want, from Bangkok to Beijing, from Taipei to Tokyo. Gone are the martial arts movie heroes and the stereotypical macho men of mainstream Asian television. Today, South Korea's trend-setting screen stars and singers dictate everything from what hair gels people use in Vietnam to what jeans are bought in China.

Yet for thousands of smitten Japanese women like Yoshimura, collecting the odd poster or DVD is no longer enough. They've set their sights far higher -- settling for nothing less than a real Seoulmate.

The lovelorn Yoshimura signed up last year with Rakuen Korea, a Japanese-Korean matchmaking service, to find her own Korean bachelor. And she is hardly alone. More than 6,400 female clients have signed up with the company, which says its popularity has skyrocketed since 2004, when "Winter Sonata" became the first of many hot Korean television dramas to hit Japan. Even in Shinjuku ni-chome, Tokyo's biggest gay district, niche bars with names such as Seoul Man have sprouted like sprigs of ginseng in a Pusan autumn.

"South Koreans are so sweet and romantic -- not at all like Japanese guys, who never say 'I love you,' " Yoshimura said as she waited for her blind date, a single Korean man, in the 50th-floor bar of a chic Tokyo skyscraper. A telephone operator who lives with her parents in Hiroshima, she has spent thousands of dollars on her quest for a Korean husband, flying to Seoul 10 times in the past two years and bullet-training to Tokyo for seven blind dates with Korean men.

So far, though, she hasn't found the one she's looking for.

"Maybe I'm living in a fantasy world," she said, pouting her blood-red lips. "Maybe I'm looking for the TV stars I can't really have. But we are all allowed a dream, aren't we?"

In part, the new allure of Korean men can be traced to a larger phenomenon known as the "Korean Wave," a term coined a few years ago by Beijing journalists startled by the growing popularity of South Koreans and South Korean goods in China. Now, the craze for all things Korean has spread across Asia, driving regional sales of everything from cars to kimchi.

Meanwhile, the number of foreign tourists traveling to South Korea leapt from 2.8 million in 2003 to 3.7 million in 2004. The bulk of the growth, South Korean tourism officials say, stemmed from Korean Wave-loving Asian women. Partial statistics for 2005 indicate the feminine tide has not yet let up.

For the South Koreans -- who have long suffered discrimination in Japan and who have hardly been known as sex symbols -- it all comes as something of a shock.



Korean male celebrities are now among the highest-paid actors outside Hollywood. According to the South Korean media, "Winter Sonata" star Bae Yong Jun -- whose character stood by his first love through 10 years of car accidents and amnesia -- is now charging $5 million a film, the steepest price anywhere in Asia. In a few short years, Bae is said to have accumulated a merchandising and acting-fee empire worth an estimated $100 million. At least nine other Korean male stars earn more than $10 million a year, according to a list published in June by the Seoul-based Sports Hankook newspaper.

In Seoul, the neon-lit streets are mobbed these days by visiting Asian women, many sporting rhinestone-studded T-shirts emblazoned with images of their favorite Korean stars. Some fans have been known to stake out famous eateries for hours in the hopes of catching a glimpse of their celluloid beaus.

"It's still a little hard to believe that it's gone this far," said tall, tanned Jang Dong Gun, now one of the highest-paid actors in Asia, during an interview in Seoul.

Jang said he was shocked when, during his first trip to Vietnam in 1998 to promote his new Korean TV drama, thousands of women mobbed his plane at the Hanoi airport and an armada of female fans on motor scooters chased his car all the way to his hotel.

In 2001, the Seoul-based manufacturer Daewoo Electronics hired him as its Vietnam spokesman. Over the past five years, the company said, its refrigerators' market share in Vietnam went from a blip to a robust 34 percent.

"If we can give them a little more joy in their life and show them another side of Korea, than I can only see that as a plus for us and them," he said.

In China, South Korean programs broadcast on government TV networks now account for more than all other foreign programs combined, including those from the United States and Japan, according to South Korean government statistics. Even in Mexico -- land of the telenovela -- a flock of local women stood outside South Korean President Roh Moo Hyun's hotel during a recent visit, holding placards with Korean stars' names. In the United States, the Seoul-based singer Rain played two sold-out nights at Madison Square Garden in 2005. Also last year, sinewy Daniel Dae Kim, the Korean-born actor from the hit show "Lost," was the only Asian to land a spot in People magazine's "Sexiest Men Alive" edition.

Entertainment industry leaders in Seoul credit the phenomenon to good marketing coupled with an uncanny response throughout Asia to the expressive nature of the South Koreans -- long dubbed the Italians of Asia. A hearty diet and two years of forced military duty, industry leaders and fans insist, have also made young South Korean men among the buffest in Asia. Most important, however, has been the South Korean entertainment industry's perfection of the strong, silent type on screen -- typically rich, kind men with coincidentally striking looks and a tendency to shower women with unconditional love.

"It's a type of character that doesn't exist much in Asian movies and television, and now it's what Asian women think Korean men are like," said Kim Ok Hyun, director of Star M, a major star management company in Seoul.

"But to tell you the truth," she said. "I still haven't met a real one who fits that description."

Though the Korean Wave hit Japan relatively late, washing ashore only within the past 24 to 36 months, the country has quickly become the largest market for Korean stars. Bae remains the biggest, but his supremacy is being challenged. Actor Kwon Sang Woo, for instance, is charging $200 for some seats at an upcoming "fan meeting" in Tokyo. Thousands of Japanese are scrambling for a chance to watch him play games with fans, chat and perform little song-and-dance numbers. Some tickets are going for as much as $500 on online auction sites.

Almost all the major Korean male stars have opened lucrative "official stores" in Tokyo. In the three-story boutique of Ryu Siwon, a baby-faced Korean actor-crooner who sings in phonetic Japanese for the local market, the top floor boasts a recreation of his living room, complete with a life-size, high-tech plastic model of Ryu lounging casually on a white leather sofa. It has become a meeting place of sorts for his Japanese fans, where a gaggle of women ages 17 to 61 sat and stared longingly at his statue on a recent afternoon.

Some call it a fad. But Yoshimura -- whose latest blind date turned out to be a slightly paunchy Korean computer programmer -- says she is nevertheless digging in her extraordinarily high heels for the long run.

"I intend to keep looking until I find the right one," she said.

Special correspondent Joohee Cho contributed to this report

Source : http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/08/30/AR2006083002985.html

อิทธิพลหนังและสื่อบันเทิง : ยุคโลกาภิวัฒน์

ที่มา " http://www.elearneasy.com "
ผู้เขียน : กนกกร ตัลยารักษ์ (มศว)
วันเสาร์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2552

:: อิทธิพลหนังและสื่อบันเทิง

ในยุคโลกไร้พรมแดน ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสินค้าและวัฒนธรรมข้ามพรมแดน ซึ่งทำให้เกิดการหลั่งไหลของสินค้าและวัฒนธรรมจากประเทศหนึ่งสู่ประเทศหนึ่ง หรือจากซีกโลกหนึ่งไปสู่อีกซีกโลกหนึ่งได้
กระแส “Americanization” ที่เคยเกิดขึ้นหลายสิบปีก่อน อาจกล่าวได้ว่าเป็นตัวอย่างแรก ๆ ของกระบวนการขายสินค้าผ่านการแทรกซึมของวัฒนธรรมอเมริกัน โดยมี “Hollywood Product” เป็นตัวนำร่อง แต่ปัจจุบัน เมื่อลมพัดมาฝั่งตะวันออก วัฒนธรรมเอเชียกลายเป็นจุดสนใจของชาวโลกมากขึ้นเรื่อย ๆ “จีน” ซึ่งถือเป็นประเทศพี่ใหญ่แห่งเอเชียดูจะเป็นตัวเต็ง เพราะเป็นรายแรกของเอเชียที่เริ่มแผ่ขยายวัฒนธรรมจีนผ่านหนังและละครส่งออกไปประเทศต่าง ๆ
แต่ทว่ากระแสหนังตะวันออกก็ยังไม่จบ มาถึงกระแส J-Trend ที่มาแรงเมื่อ 10 กว่าปีก่อน สร้างมูลค่าและค่านิยมอันดีต่อภาพลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่นได้มาก แต่ยังไม่สามารถเชื่อมโยงกับมูลค่าเศรษฐกิจได้อย่างเป็นรูปธรรม จนกระทั่งกระแส “Hallyu” จากประเทศเล็ก ๆ ที่องค์การ UNESCO เคยจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในประเทศยากจนเมื่อหลายสิบปีก่อน ประเทศที่มีการผ่านสงครามซ้ำแล้วซ้ำอีก ได้ถูกส่งออกไปเผยแพร่อยู่ทั่วโลก ทำให้ “พี่ใหญ่” หลายประเทศต้องหันมามองประเทศเล็ก ๆอย่าง “ประเทศเกาหลี” ในมุมใหม่
มาพูดถึงกระแสเกาหลีที่มาแรงในปัจจุบันดีกว่านะคะ
“Hallyu” หรือ “Korean Wave” คือ วัฒนธรรม K-POP ที่แพร่ระบาดไปทั่วโลก โดยเฉพาะละครและหนังเกาหลีที่ได้รับการยอมรับจากคนดูได้ทุกชาติทุกภาษา และสามารถสร้างกระแสได้สูงในตลาดโลกเลยทีเดียว โดยเริ่มต้นจากชนชาติเอเชียด้วยกัน ข้ามฝั่งไประบาดยังฝั่งตะวันตก ทั้งยุโรป อเมริกา ไม่เว้นแม้กระทั่งประเทศมุสลิมอย่างตะวันออกกลาง ซึ่ง Korean Wave เกิดขึ้นครั้งแรกในปลายยุค 90 โดยจีนเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า “Hallyu” หมายถึง ปรากฏการณ์ความนิยมวัฒนธรรมเกาหลีที่มาจากอิทธิพลของสินค้า วัฒนธรรม K-POP ได้แก่ เพลง ละคร ภาพยนตร์ นิยาย การ์ตูน แอนิเมชั่น ฯลฯ โดยเริ่มมาจากกิจกรรมของภาคเอกชนในการค้าขายทางวัฒนธรรมไปยังประเทศต่าง ๆ โดยเฉพาะภาพยนตร์ ละคร และเพลงเกาหลี แต่กระแสที่เกิดขึ้นและรายได้มหาศาลที่กลับเข้าสู่ประเทศ ทำให้รัฐบาลเกาหลีต้องกลับมาพิจารณานโยบายเสียใหม่ สำหรับจุดขายของสินค้า Hallyu หรือสินค้าวัฒนธรรมเกาหลี โดยเฉพาะหนังละครและเพลงเกาหลีมาจากความสดใหม่ที่เป็นทางเลือกของตลาดโลก
อาจกล่าวได้ว่า Hallyu ทำให้เกิดผลกระทบทางเศรษฐกิจ เพราะสังเกตได้จากมูลค่าการส่งออกละครของเกาหลีในปี พ.ศ.2547 อยู่ที่ประมาณ $71.46 ล้านเหรียญ เพิ่มขึ้นจากปี พ.ศ.2546 ถึง 69.6% และในปีเดียวกันนี้เอง ราคาขายลิขสิทธิ์ละครเกาหลีต่อ 1 ยูนิต (1 ยูนิต = ตอนละ 50 นาที) เพิ่มขึ้นจาก $2,198 เหรียญ ขึ้นไปถึง $4,046 เหรียญ คิดเป็น 48% ทั้งนี้เพราะกระแสเกาหลีที่เพิ่มขึ้นในตลาดโลก ภาพลักษณ์คุณภาพที่ดีของละครเกาหลี และกระแสนิยมในตัวนักแสดงเกาหลี ที่กล่าวมาทั้งหมดเหล่านี้ล้วนแต่เพิ่มมูลค่าให้กับละครเกาหลี สำหรับมูลค่าการส่งออกของภาพยนตร์เกาหลีในปี พ.ศ.2547 มียอดขายเพิ่มขึ้นจาก $31 ล้านเหรียญ ไปอยู่ที่ระดับ $75 ล้านเหรียญ คิดเป็นอัตราที่เพิ่มขึ้นถึง 141% ซึ่งเป็นตัวเลขที่ทำให้ทั่วโลกหรือแม้แต่รัฐบาลเกาหลีต้องกลับมาพิจารณาทบทวนนโยบายการโปรโมตสินค้า Hallyu เสียใหม่



ทั้งนี้ จากการวิเคราะห์ผลกระทบทางเศรษฐกิจของสินค้า Hallyu โดย Korea International Trade Association’s Trade Research Insitute กล่าวว่า ปีที่ผ่านมา สินค้า Hallyu ทั้งหมด ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจภายในเกาหลีถึง $1 พันล้านเหรียญ ขณะเดียวกัน สินค้าเหล่านี้ยังนำเงินตราต่างประเทศเข้าสู่ประเทศเกาหลีได้สูงถึง $1.87 พันล้านเหรียญ นอกจากรายได้จากการส่งออกสินค้า Hallyu พูดได้ว่า กระแส Hallyu ตอนนี้ที่กระจายอยู่ทั่วโลก โดยมีละคร หนัง และเพลงเป็นสื่อการตลาดในการโปรโมตวัฒนธรรม โดยมีนักร้องและนักแสดงเป็นทูตทางวัฒนธรรมคนสำคัญ เหล่านี้ล้วนแต่มีส่วนช่วยต้อนรับทางการค้าในประเทศต่าง ๆ ที่กระแส K-POP ได้เข้าไปนำร่องไว้ก่อนแล้ว จากนี้ก็รอเพียงแต่ว่าสินค้าใดของเกาหลีที่จะใช้โอกาสนี้ให้เกิดประโยชน์ได้ เช่น LG และ Samsung ที่มียอดขายสินค้าในประเทศจีนเพิ่มขึ้นถึง 40% ในปี พ.ศ.2546 ซึ่งเป็นปีที่ “Winter Sonata” และ “Winter Love Song” ยังอยู่ในความประทับใจของชาวจีนหลายล้านคน หรืออีกกรณีที่ “แดจังกึม” กำลังนำเอาสินค้า Food Products และสินค้าเกษตรจากเกาหลีเข้าไปตีตลาดอาหารญี่ปุ่น ซึ่งชาวญี่ปุ่นเองก็กำลังคลั่งไคล้อาหารเกาหลีอย่างมาก
นอกจากอาหารแล้วก็ยังมีสินค้าหรือธุรกิจอีกหลายประเภท เช่น ธุรกิจการท่องเที่ยว ธุรกิจศัลยกรรม รวมถึงเครื่องสำอาง แฟชั่น รถยนต์ ฯลฯ ที่จะบุกตลาดได้ง่ายขึ้น เพราะภาพลักษณ์ของประเทศเกาหลีที่ดีขึ้น และความเข้าใจในวัฒนธรรมเกาหลีของผู้บริโภค

Hallyu Impact from Winter Sonata.

Hallyu Impact : Kanmunee Srivisarnprob
8/05/2007

Winter Sonata จุดเริ่มต้น “ Hallyu” กระแสคลื่นนิยมเกาหลี ครั้งที่ 1
คลื่นนิยมเกาหลีที่เราเรียกกันว่า “Hallyu หรือ Korean Wave” ของเกาหลีใต้ในวันนี้ นับได้ว่าเป็นนโยบายด้านเศรษฐกิจอันชาญฉลาดของรัฐบาลเกาหลีใต้ ที่ปรับเปลี่ยนนโยบายการผลิตอุตสาหกรรมหนักของประเทศไปสู่อุตสหกรรมด้านภาพยนต์และสื่อบันเทิงในรูปแบบต่าง ๆ ด้วยการนำเอาวัฒนธรรมและสถานที่ท่องเที่ยวของประเทศเข้ามาสอดแทรกอยู่ในภาพยนต์และละครหลายเรื่องเพื่อส่งออกไปขายทั่วโลก ผลจากนโบายดังกล่าวก่อให้เกิดรายได้กลับสู่เข้าประเทศอย่างมหาศาลแบบที่ไม่เคยปรากฎมาก่อนในประวัติศาสตร์เกาหลีใต้ และส่งผลให้กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวของประเทศเกาหลีใต้ต้องทำแผน "Analysis of Import and Export of Broadcast Programs 2004," ตัวเลขรายงานผลที่ได้รับโดยตรงด้านเศรษฐกิจจากอิทธิพลของ “Hallyu” ปรากฎว่าอุตสาหกรรมละครและภาพยนต์ของเกาหลีใต้ปี 2004 มีมูลค่าสูงขึ้นกว่าปี 2003 ถึง 84% ตัวเลขมูลค่าการส่งออกละครของเกาหลีในปี 2004 อยู่ที่ประมาณ $ 71.46 ล้านเหรียญ เพิ่มขึ้นจากปี 2003 ถึง 69.6% และในปีเดียวกันนี้เอง ราคาขายลิขสิทธิ์ละครเกาหลีต่อ 1 ยูนิต (1 ยูนิต = ตอนละ 50 นาที) เพิ่มสูงขึ้นจาก $ 2198 เหรียญ เป็น $ 4046 เหรียญ สำหรับมูลค่าการส่งออกหนังเกาหลีในปี 2004 มียอดขายเพิ่มขึ้นจาก $ 31 ล้านเหรียญ ไปอยู่ที่ระดับ $ 75 ล้านเหรียญ คิดเป็นอัตราที่เพิ่มขึ้นถึง 141%
ทั้งนี้เนื่องจากภาพลักษณ์ละครเกาหลีและคุณภาพที่ดีของนักแสดงชาย เช่น Bae yong joon จากละครเรื่อง “Winter Sonata หรือ Winter Love Song” ได้สร้างกระแสนิยมต่อตัวนักแสดงเป็นอย่างมาก จนทำให้มีการจัดทำของที่ระลึกจากละครเพื่อจำหน่าย มีชาวญี่ปุ่นและเอเชียมากมายที่เข้าไปท่องเที่ยวในประเทศเกาหลีเพื่อตามรอยละคร รวมทั้งซีดีเพลงประกอบละคร และคอนเสริต์ของละคร “Winter Sonata” ที่ถูกจัดขึ้นหลายครั้งในหลายประเทศ เช่น ญี่ปุ่น จีน ใต้หวัน ฯลฯ ซึ่งถือได้ว่า “Winter Sonata” คือจุดเริ่มต้นของ “Hallyu หรือ Korean Wave” ครั้งที่ “Winter Sonata” เพียงเรื่องเดียวสามารถทำรายได้เข้าสู่ประเทศเกาหลีใต้ได้ถึง $ 83 ล้านเหรียญ และทำให้ ดาราชาย Bae Yong Joon กลายเป็น Superstar ขวัญใจชาวญี่ปุ่น จนถึงปัจจุบัน และได้รับการกล่าวขานจากบรรดาสื่อมวลชนทั้งญี่ปุ่นและเกาหลีว่า ละครเรื่อง Winter Sonata สามารถสร้างสัมพันธภาพอันดีระหว่างคนเกาหลีและคนญี่ปุ่นได้ดีกว่าการเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลกของเกาหลีและญี่ปุ่น ในปี 2005 เสียอีก ...
และจากปรากฎการณ์นี้เองทำให้ มหาวิทยาลัยชื่อดังของโลกหลายมหาวิทยาลัย เช่น John F. Kennedy School of Government at Harvard University in Cambridge, Harvard University,
University of Wisconsin-Madison, Ohio University …ต้องนำละครเรื่อง Winter Sonata และ Bae yong joon นักแสดงชายของเกาหลี มาเป็นกรณีศึกษาในเรื่องอิทธิพลของละครภาพยนต์และนักแสดงมีบทบาทต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศได้อย่างไร...? ให้กับนักศึกษาที่เรียนอยู่ในคณะรัฐศาสตร์ สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

“Daejanggeum” กระแสคลื่นนิยมเกาหลี ครั้งที่ 2

“Daejanggeum” ซึ่งเป็นละครที่เน้นเรื่องวัฒนธรรมในเรื่องการทำอาหารชาววังชองเกาหลี ได้รับการกล่าวขานไปทั้วโลก มีการขายลิขสิทธิ์จากการทำ DVD, CD และการจัดทำหนังสือในประเทศต่าง ๆ มากมายรวม ธุรกิจท่องเที่ยว ชุดแฟชั่นประจำชาติเกาหลี รวมทั้งสินค้าของที่ระลึกต่าง ๆ ที่มาจาก กระแส Hallyu ฯลฯซึ่งล้วนก่อให้เกิดการเผยแพร่วัฒนธรรมและภาพลักษณ์ที่ดีของประเทศเกาหลีใต้ นี่นับว่าเป็น Korean Wave ครั้งที่ 2 สิ่งเหล่านี้ล้วนนำไปสู่การสร้างเพิ่มมูลค่าให้กับอุตสาหกรรมละครและภาพยนต์เกาหลีได้เป็นอย่างดี และในปี 2006 “Korea Interantional Trade Association’s Trade Research Institute” สรุปว่ารายได้จากสินค้า Hallyu ทั้งหมด ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจภายในเกาหลีถึง $ 1 พันล้านเหรียญ และนำเงินตราต่างประเทศเข้าสู่เกาหลีได้สูงถึง $ 1.87 พันล้านเหรียญ ด้วยเหตุนั้ทำให้รัฐบาลเกาหลีใต้ต้องกลับมาพิจารณาและทบทวนนโยบายเพื่อโปรโมตสินค้า “Hallyu” เสียใหม่พร้อมทั้งปรับปรุงนโยบายเศรษฐกิจของประเทศใหม่เพื่อรองรับคลื่นกระแสนิยม “Korea Wave” อย่างเป็นกระบวนการและมีรูปธรรมมากขึ้น โดยวางแผนสร้าง “Hallyuwood” ที่จังหวัด Gyeonggi ให้เป็น Entertainment Theme Park ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับ Hollywood ในอเมริกา แต่เพิ่มพื้นที่ของ International Business Center และพิพิธภัณฑ์สำหรับอุตสาหกรรมภาพยนต์เกาหลีรวมไว้ด้วย


The Story of the First King’s four gods หรือ Taewang Sashingi คลื่นกระแสนิยมลูกใหม่ของเกาหลี

ผลจากละครเรื่อง Winter Sonata ที่ส่งผลให้ Bae Yong Joon นักแสดงชายของเกาหลีเป็นขวัญใจของคนทั่วเชียแล้ว ยังทำให้มีผลต่อละครเรื่องใหม่ที่กำลังจะออกอากาศ ในวันที่ 10 กันยายนนี้ด้วย โดยละครเรื่อง The Story of the First King’s four gods หรือ Taewang Sashingi เป็นเรื่องประวัติศาสตร์ของอาณาจักร โคคุเรียว หรือ โกเรียว ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า “Korea” และความยิ่งใหญ่ของกษัตริย์องค์ที่ 19 ของ โคคุเรียว ผู้ได้รับการสถาปนาให้เป็นมหาราชเพียงพระองค์เดียวของเกาหลี ซึ่งมีชื่อปรากฎอยู่ในประวัติศาสตร์เกาหลี คือ “King Gwanggeato the Great”เพียงแค่สื่อมวลชนลงข่าวว่าเขาเซ็นต์สัญญารับแสดงละครเรื่องใหม่ของ MBC ก็มีแฟนคลับทั่วโลกของเขาติดตามการทำงานของเขามาตลอด รวมทั้งมีการเปิด website ของ
Bae yong joon มากกว่า 100 website ทีเดียว หากคิดมูลค่าเพิ่มจากกระแสนิยมของนักแสดงแล้วรวมกับการทุ่มทุนสร้างภาพยนต์ การโปรโมตภาพยนต์ ของรัฐบาลเกาหลีใต้แล้ว คงต้องประเมินกันว่า Hallyu ครั้งที่ 3 นี้ ประเทศเกาหลีใต้จะโกยเงินเข้าประเทศมากแค่ไหน...?

My Memory : Philippine Version

My Memory - Philippine Version
[Di Ko Na Kaya]: kriszannecastro

Di Ko Na Kaya [My Memory]

(Winter Sonata opening song - Tagalog version)
sang by Carmela Cuneta

I. Di ko na kaya pang itago
Ang nararamdamn sa iyo
Umaasang ikaw sana’y mayakap

II. Di ko na kaya pang ilihim
Nasasaktan lang ako
Sa ‘king pag-iisa, hinahanap ka

III. Di ko kailangan ng kayamanan
Puso mo ang tangi kong inaasam
Hindi ko kayang ikaw ay malayo
Mawalay ka sa piling

IV. Sana ay ikaw ang kapalaran
Sa bawat araw ay aking mahahagkan
Habang ang buhay ko ay narito
Handa kong ibigay sa iyo

(Repeat II, III, IV)

V. Kay sarap damhin
Ang tunay na pagmamahal
Katulad nitong pag-ibig ko sa iyo.

(Repeat III, IV)

{English translation}
{translated by: Da A}

I. I can no longer hide
My feelings for you
Hoping that I'll get the chance to hold you

II. I can no longer keep it secret
It only hurts me so
In my solitude, I'm longing for you

III. I don't need any treasure
All I want is your love
I cannot bear you being far away
Separated from me

IV. I hope that you are my destiny
Holding you each and every day
As long as my life is here
I'm willing to give it all to you

(Repeat II, III, IV)

V. True love feels so good
Like my love for you

(Repeat III, IV)

----------------------------

Link for download :

http://www.angelfire.com/funky/donz05/dikonakaya.mp3

การ์ตูนและละคร : อาวุธชนะใจ[ยุทธศาสตร์ระดับประเทศ ]

อาวุธชนะใจ
โดย ข่าวสด วัน พุธ ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2551 : รุ้งตัดแวง
สปาย-กลาส

การ์ตูน มังงะ เป็นวัฒนธรรมญี่ปุ่นที่เผยแพร่ในภูมิภาคเอเชียมาหลายสิบปี
อย่างน้อยคนที่เกิดในยุค 70 ต้องรู้จักหรือคุ้นเคยการ์ตูนช่องๆ ของญี่ปุ่นเป็นอย่างดี

มาถึงพ.ศ.นี้ มังงะกลายเป็นวัฒนธรรมอย่างเป็นทางการ เมื่อรัฐบาลญี่ปุ่นดึงมังงะมาเป็นยุทธศาสตร์ระดับประเทศ
นายทาโร่ อาโสะ ที่ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพรรคแอลดีพี เป็นผู้ริเริ่มจัดการแข่งขันการ์ตูนมังงะ ในสมัยเป็นรัฐมนตรีการต่างประเทศเมื่อ 3 ปีก่อน

สำหรับเกาหลีใต้ การเผยแพร่วัฒนธรรม K-POP ประสบความสำเร็จขนาดไหน คงเห็นกันแล้ว
โดยเฉพาะที่ญี่ปุ่น แม้เคยเป็นอริต่อกันในประวัติศาสตร์ แต่หากพูดถึง ยอนซามะ "Yonsama"หรือ เบยองจุน "Bae Yong Joon" พระเอกมาดอ่อนโยนของเกาหลี สาวน้อยสาวใหญ่ในญี่ปุ่นยอมให้หมด
กรณีพิพาทเกาะ ต็อกโต ที่ญี่ปุ่นเรียกว่า ทาเคชิม่า มีความเห็นดาษดื่นจากแฟนของยอนซามะ ว่า รัฐบาลญี่ปุ่นไม่ควรไปหาเรื่องกับดินแดนของเพื่อนบ้าน
นี่เป็นตัวอย่างของการชนะใจด้วยวัฒนธรรม.....

Shadows 4 Language .ที่มาของ Winter Sonata.

Shadows 4 Language .ที่มาของ Winter Sonata.

Winter Love Song ...(เพลงรักในสายลมหนาว)...

สำหรับผู้ที่ชื่นชอบละครเกาหลีเรื่อง Winter Love Song ที่เรารู้จักกันในชื่อเรื่อง "เพลงรักในสายลมหนาว" เป็นละครที่ผู้เขียนประทับใจมากเรื่องหนึ่งทีเดียว ด้วยเหตุที่ต้องวิจารณ์บทละคร จึงต้องนั่งดู DVD ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเกือบ 30 กว่ารอบได้ ดูไปอ่านหนังสือประกอบไปด้วย (หนังสือมีผู้มีอุปการคุณให้มาเป็นของขวัญ) นับเป็นของขวัญที่มีค่ามากสำหรับผู้เขียนในปีนี้ทีเดียว และจากการทำงานนี้เองทำให้ผู้เขียนได้รับรู้ถึงความลึกซึ้งของบทเพลงประกอบจากละคร



เรื่องนี้อีก 2 - 3 เพลงที่ไม่ใช่เพลงเกาหลี ทั้งที่เพลงทั้งหมดนี้ก็ฟังคุ้นหูเหลือเกินแต่ก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะแปลความหมายเลยสักครั้ง จนกระทั่งต้องมานั่งสืบค้นเพลงประกอบในแต่ละ Scene ของเรื่อง ก็เลยทำให้พบว่าบทละครเรื่องนี้น่าจะเกิดจากความประทับใจในบทเพลงที่นำมาประกอบดังกล่าวแล้วนำมาจินตนาการผุกเป็นเรื่องราวรัที่คลาสสิคมาก ผู้เขียนต้องขอชื่นชมผู้เขียนบทละครรวมทั้งนักแสดงในเรื่องนี้จริง ๆ เพลงที่จะกล่าวถึงนี้มีความผูกพันธุ์กับเนื้อเรื่องเป็นอย่างดี เช่นเพลง Shadow, เพลง Perhaps Love, เพลง No Matter What...ect..

และวันนี้ผู้เขียนคงต้องนำเอาเพลงที่คาดว่าน่าจะเป็นเพลงเอกสำหรับการประพันธุ์เรื่องราว มาเขียนให้ทุกท่านได้สัมผัสถึงอรรถรสแห่งความลึกซึ้งของเนื้อหาเพลงโดยเริ่มด้วย เพลง Shadow ก่อน รวมทั้งประวัติของนักปรพันธุ์เพลงด้วย



เพลง Shadow โดย Jens Lysdal เป็นเพลงประกอบละครใน Scene ที่ 11 ตอนที่ลีมิงฮุงนั่งดื่มเหล้าในบาร์เพราะคิดถึงยูจิน และในขณะนั้นแชรีนได้โทรหาลีมิงฮุงและได้ตามลีมิงฮุงเข้าไปในร้านเหล้าเพื่อขอคืนดี แต่ลีมิงฮุงกลับไม่สนใจใยดีแล้วไล่แชรีนไม่ให้มายุ่งกับเรื่องของตน ขณะนั้นลีมิงฮุงก็เริ่มสงสัยเรื่องราวเกี่ยวกับจุงซางและคิดว่า จุงซ่งอาจจะเป็นฝาแฝดของตัวเองหรือไม่ตัวเขาเองอาจจะเป็นคัง จุงซางก็ได้

Lyric Shadows : Jens Lysdal
(Episode 11.Winter Sonata)
http://www.lysdal.com/images/shadows.mp3
****************************

Have you heard the story about the girl
Who Fell in love with her shadow
She was just a child
When it happened one night
Witnessing and unbearable scene

.....هل سمعت عن الفتاة التى وقعت فى حب ظلها
...كانت طفلة عندما حدث هذا فى ليلة..... تشهد مشهد لا يحتمل

자신의 그림자와 사랑하게 된
한 소녀에 관한 이야기를 들어본 적이 있나요.
어린아이에 불과했을 때, 견딜 수 없는 광경을 목격한
어느날 밤 일어난 일이었죠.

คุณเคยได้ยินเรื่องราวของเด็กสาวบ้างไหม
ผู้ซึ่งตกหลุมรักอยู่กับชายผู้อยู่ในดินแดนแห่งเงาของเธอ
เรื่องราวทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในคืนหนึ่ง
ซึ่งทำให้กลายเป็นรอยแห่งความเจ็บปวดรวดร้าวสุดแสนทรมาน
จนเธอไม่อาจยอมรับความจริงได้

The shadow said I'll protect you from the truth
As long as you protect me from the sun
And if you stay we'll meet here in the dark
I'll embrace every inch of your unhappy soul

...الظل قال لها سأحميكى من الحقيقة
.......ما دمتى تحمينى من الشمس
...ولو بقيتى...سنتقابل هنا فى الظلام
.....وسوف أحتضن كل انش من روحك الحزينة

그림자는 말했죠
"난 너를 진실로부터 보호해 주겠어
네가 날 햇빛으로부터 보호해주는 동안은
어둠 속에 나와 함께 있어준다면
너의 불행한 영혼을 세밀하게 보살펴줄게"

ชายในดินแดนแห่งเงาของเธอ มักจะบอกเธอว่า
“ฉันยังคงอยู่และปกป้องเธอจากโลกแห่งความจริง
ตราบนานเท่านานเท่าที่เธอจะปกป้องฉันจากแสงแห่งดวงสุรีย์
เราจะยังคงพบกันที่นี่...ภายใต้ดินแดนแห่งความมืดนี้
ฉันจะปลอบประโลมเธอและสวมกอดเธอไม่ห่างไปไหน
ยามที่เธอรู้สึกว้าเหว่และเศร้าสร้อย

She had all her dreams in sight
but She refused to step out in the light
She was loved by everyone
but Was in love with a shadow

.....نالت كل أحلامها فى الأفق
.....ولكنها رفضت أن تخطو خارجا للنور
....... كانت محبوبة من الجميع
......ولكنها واقعة فى حب ظل

그녀는 모든 꿈들을 볼 수 있었지만
불빛 밖으로 나오려고 하지 않았어요.
누구에게나 사랑받았지만
자신의 그림자와 사랑하게 되었지요

ภาพแห่งจินตนาการทั้งหลายที่เธอมีนั้น
ทำให้เธอปฏิเสธที่จะก้าวออกมาสู่โลกแห่งความจริง
เธอมีความรักกับใครบางคน และ ใครคนนั้นก็คือชายในดินแดนแห่งเงา...

The shadow always reminded her that
She was over head and ears in debt to him
And everytime she tried to run away
He held the truth up to her weary eyes

....الظل كان دائما يذكرها أنها مدينة له كليا
...وكل مرة حاولت الهروب...قربت الحقيقة من عينيها المتعبتين

그림자는 언제나 그에게 빛이 잇어
꼼짝할 수 없다고 그녀에게 상기시켜 주었어요
그녀가 달아나려 할 때마다
지쳐 질리게 만들고, 그가 진실을 소유해 버렸죠.

เงาของเขาคนนั้นคอยย้ำเตือนเธอเสมอ
เงายังผูกพันและตราตรึงอยู่ในสมองและสองดวงตาของเธอ
และทุกครั้งที่เธอพยายามจะวิ่งหนี
เขาก็จะรั้งเธอไว้จากโลกแห่งความเป็นจริง
และทำให้เธอฉายแววตาแห่งความเหงาหงอยเศร้าสร้อย

Shadow land an imaginary place
But everything in there just looks so real
Hard to find a way out when you're there
Hard to be clear
Hard to be clear

........أرض الظل مكان من الخيال
....ولكن كل شئ يبدو فيه حقيقى
....من الصعب أن تجد طريقا للخروج لو كنت هناك
............من الصعب أن يكون واضح
............من الصعب أن يكون واضح

그림자 세계는 상상속의 공간이지만
그곳에 있는 모든 것은 마치 진짜처럼 보여요
그곳에 있으면...
나오는 길을 찾기가 어려워요.
난관을 돌파하기가 무척 힘겨워요..

ดินแดนแห่งเงาสถานที่แห่งความเพ้อฝัน
ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างเปรียบเสมือนว่าจะเป็นจริง
ยากเหลือเกินสำหรับเธอที่ค้นพบทางออกเมื่อเธอยังคงอยู่ที่นั่น
ยากเหลือเกินที่จะทำให้กระจ่างชัด
ยากเหลือเกินที่จะทำให้เธอมองเห็นโลกแห่งความจริง

But in the deep river of her heart
She knew that she could change her state of mind
If only she dare to see again
The reasons why she fell in love that night

.....ولكن فى نهر قلبها العميق
......أدركت أنه يمكنها تغيير حالة عقلها
.......لو استطاعت فقط أن ترى مرة ثانية
....وعرفت الاسباب فى وقوعها فى حب ذلك الليل

하지만 그녀의 깊은 마음 속 한편으로는
자신의 마음 상태을 바꿀 수 있단걸 알고있었어요.
왜 그날 밤에 사랑에 빠지게 되었는지
다시 알아볼, 용기만 있다면 말예요.

แต่ภายในก้นบึ้งแห่งหัวใจนั้น
เธอก็รับรู้ว่าเธอสามารถที่จะเปลี่ยนแปลงความคิดได้
ถ้าหากเธอมีความกล้าที่จะคิดทบทวน...อีกครั้ง
ด้วยเหตุผลว่า ทำไมเธอต้องตกหลุมรักอยู่กับชายในดินแดนแห่งความมืดนั้น...

And Then one day she knew exactly what to do
She stood up tall and opened up her eyes
And then she said "I do not need you any more
And I'm not even sure I ever did"

.....وفى يوم أدركت بالضبط ما عليها فعله
وقفت مستقيمة وفتحت عينيها وقالت
"أنا لم أعد أحتاج أليك ولست متأكدة حتى أنى فعلت

그러던 어느날 그녀는 무엇을 해야 하는지
정확히 알게 되었어요
큰 키로 우뚝서 두 눈을 크게 뜨고는 이렇게 말햇죠.
"더이상 네가 필요 없어 전에 널 원했었는지 조차도 확신할 수 없어

และแล้ว...ในวันหนึ่ง...เธอก็รับรู้ว่าเธอควรทำอย่างไร
เธอลุกขึ้นยืนอย่างองอาจกล้าหาญและมองไปข้างหน้าด้วยดวงตาทั้งสองของเธอ
และแล้วเธอก็กล่าวว่า “ฉันไม่ได้ต้องการใครคนนั้นอีกแล้ว
สิ่งที่ฉันทำมาตลอดนั้น...ฉันทำไม่ถูกต้องจริง ๆ”

She had all her dreams in sight
And Suddenly she stepped out in the light
Now she's loved by everyone
Even by her shadow

....نالت كل احلامها فى الافق
......وفجأة خطت خارجة الى النور
......الآن هى محبوبة من الجميع حتى ظلها

그녀는 모든 꿈들을 볼 수 있었고
갑자기 불빛 밖으로 나오게 되었죠.
이제는 누구한테나 심지어는 자신의 그림자(환영)에게도
사랑받게 되었어요.

สิ่งที่เธอมีทั้งหมดคือความเพ้อฝัน
และเธอก็ก้าวออกมาสู่โลกแห่งความจริงโดยฉับพลัน
ขณะนี้เธอมีความรักให้กับทุก ๆคน
เหมือนกับที่เธอมีให้กับชายในดินแดนแห่งเงาของเธอ

Shadow land its and imaginary place
But everything there just looked so real
hard to find a way out when you're there
hard to be clear
yeah yeah yeah!!!!

....أرض الظل هو مكان من الخيال. لكن كل شئ يبدو هناك حقيقى
.......من الصعب أن تجد طريقا للخروج لو كنت هناك
............من الصعب أن يكون واضح
............ !!!نعم نعم نعم

그림자(환영)세계는, 상상속의 공간이지만
그곳에 있는 모든 것은 마치 진짜처럼 보여요.
그곳에 있으면
나오는 길을 찾기가 어려워요.
난관을 돌파하기가 힘겨워요.

ดินแดนแห่งเงาสถานที่แห่งความเพ้อฝัน
หากแต่ทุกสิ่งทุกอย่างมองดูแล้วช่างเสมือนความจริง
ยากนะที่จะค้นพบทางออก...ตราบเท่าที่เธอยังคงอยู่ที่นั่น
ยากเหลือเกินที่จะทำให้กระจ่างชัด
ยากเหลือเกินที่จะก้าวออกมาสู่โลกแห่งความจริง...

Shadow and it's and imaginary place
But everything you there just looked so real
Hard to be clear...

......الظل هو مكان من الخيال ولكن كل شئ يبدو فيه حقيقى
........!!من الصعب أن يكون واضح

그림자(환영)세계는, 상상속의 공간이지만
그곳에 있는 모든 것은 마치 진짜처럼 보여요.
나오는 길을 찾기가 어려워요...

ดินแดนแห่งเงาสถานที่แห่งความเพ้อฝัน
หากแต่ทุกสิ่งทุกอย่างมองดูแล้วช่างเสมือนความจริง
ยากเหลือเกินที่จะทำให้กระจ่างชัด....



SASSO (Egypt) : Translated from English to Arabic language.
Roytavan (Thailand) : Translated from English to Korean & Thai language.

เกาหลี ฟีเวอร์ : แค่เรื่องฟลุคๆ หรือการจัดการที่ดี

เกาหลี ฟีเวอร์ : แค่เรื่องฟลุคๆ หรือการจัดการที่ดี
โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 2 มีนาคม 2552 12:27 น.
http://www.manager.co.th/Entertainment/

...ก็แค่กระแสเท่านั้นแหละว้า เห่อตามๆ กันไป เดี๋ยวก็เลิก
...ดูสิ หมดมุกแล้ว เดี๋ยวนี้ซีรีส์มันก็น้ำเน่าพอๆ กับละครไทยนั่นแหละ
...เออ...แต่มันก็อยู่นานเหมือนกันนะ
...โคตรจะรำคาญทรงผมกับเสื้อผ้ามันเลยว่ะ
...มันจะแอ๊บแบ๊วทำตาโตกันไปถึงไหนวะ

เชื่อว่าหลายคนคงเคยผ่านประโยคในทำนองนี้มาแล้วภายใต้เงื่อนไขหากวงสนทนาที่ว่านั้นๆ ตั้งประเด็นพูดคุยเกี่ยวกับเรื่อง "เกาหลี ฟีเวอร์" ที่กำลังระบาดอยู่ในบ้านเรา ณ ช่วงเวลานี้ ไม่ว่าจะเป็น นักร้อง ดารา ซีรีส์ แฟชั่นการแต่งกาย ทรงผม หรือแม้กระทั่งเรื่องของอาหารการกิน

อะไรคือสูตรความสำเร็จของการสร้างความนิยมนี้ขึ้นมา? สิ่งที่เกิดขึ้นนี้เป็นเพียงแค่เรื่องของ "กระแส" และ "ความเห่อ" ตามประสาวัยรุ่น ซึ่งอีกไม่นานก็จะล้า และมีแฟชั่นใหม่ให้เด็กไทยได้คลั่งไคล้กันต่อไปใช่หรือไม่?
...
หอก 1 ซีรีส์หนัง+ท่องเที่ยว
แม้จะเปิดประเทศและมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมายาวนานกว่า 50 ปีในด้านการทูต แต่ถ้าจะนับกันจริงๆ แล้วความเป็น "เกาหลี" เพิ่งจะมาบูมเป็นที่รู้จักสำหรับคนไทยในช่วงระยะเวลา 6-7 ปีที่ผ่านมานี้เอง

หัวหอกแรกที่เป็นจุดเริ่มต้นในการทิ่มเปิดประตูก่อนที่วัฒนธรรมเกาหลีจะไหลบ่าเข้าสู่ประเทศไทยคงจะต้องย้อนกลับไปในราวๆ ปีสองพันห้าร้อยสี่สิบกว่าๆ หลังฟรีทีวีบ้านเราได้นำซีรีส์หลายต่อหลายเรื่องของเกาหลีเข้ามาฉายกันอย่างต่อเนื่อง ชนิดที่หลายช่องต้องจัดช่วงเวลาให้กับซีรีส์ดังกล่าว อาทิ All About Eve, Miss Mermaid, Phoenix, Autumn Tale, Truth, LOVING YOU, Ireland, Full House, Coffee Prince One Fine Day, Love story in Harvard, My Lovely Sam-Soon, The Great Jang Geum, Hello God ฯลฯ

หลังซีรี่ส์ได้รับความนิยมไม่นาน ภาพยนตร์เกาหลีก็เริ่มที่จะเข้ามาเปิดตลาดในโรงภาพยนตร์และตามร้านเช่าวีซีดีมากขึ้น ส่งผลให้ดารา อย่าง จวน จี ฮุน, คิม แต ฮี, ลี ยอง เอ, วอน บิน, ฮัน กา อิน, ซอง เฮ เคียว, คิม ฮี ซอน, จุง วู ซุง, โซ จี ซบ,ฮยอน บิน , ลี บยอง ฮุน, ซอน เย จิน, ฮัน เย ซุล, คิม ฮเย ซู, แจง ดอง กัน, โจ อิน ซุง, จุง จี ฮุน ( เรน ), แบ ยอง จุน, ซอง ซึง ฮอน กลายเป็นที่คลั่งไคล้นิชมชมชอบของบรรดาหนุ่มและสาวไทย

ทั้งนี้เป็นที่น่าสังเกตว่านอกจากในเรื่องของประเด็นความรักแล้ว สิ่งที่เกาหลีพยายามจะฝังลงไปในซีรีส์ของตนเองก็คือเรื่องของประวัติศาสตร์และการพยายามถ่ายทอดให้คนในชาติไม่ลืมว่ากว่าที่ประเทศตนเองจะก้าวขึ้นมาถึงวันนี้ได้ต้องผ่านช่วงเวลาที่หดหู่และเจ็บปวดมากน้อยเพียงใดอันเป็นการตอกย้ำเพื่อให้เด็กรุ่นใหม่ไม่ลืมรากเหง้าวัฒนธรรมของตนเอง

อย่างไรก็ตามนอกจากจะได้ประโยชน์เป็นกอบเป็นกำจากการขายลิขสิทธิ์บวกรวมเข้าไปกับการมาโชว์ตัวของดาราเกาหลีในบ้านเราแล้ว อีกภาคธุรกิจหนึ่งหนึ่งที่แฝงเข้าในซีรีส์และภาพยนตร์ได้อย่างแนบเนียนมากๆ ก็คือเรื่องของการการท่องเที่ยว ซึ่ง ณ ปัจจุบันต้องบอกว่าเป็นที่นิยมของนักเที่ยวไทยรวมถึงชาวต่างชาติเป็นอย่างยิ่ง



โดยนอกจาก "แดจังกึม" ที่ทำให้มีการจัดทัวร์ประเภทตามรอยแดจังกึมเพื่อดูสถานที่ถ่ายทำต่างๆ แล้ว ซีรีส์อย่าง My Lovely Sam-soon ในปี 2005 ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากก็มีส่วนผลักดันที่ทำให้การท่องเที่ยวตามรอยซีรีส์(หรือแม้กระทั่งกระแสความนิยมทานอาหารเกาหลีในไทย)กลายเป็นที่นิยมขึ้นมา ทั้งในเกาหลีเองและที่บ้านเรา

เนื่องจากในซีรีส์ที่ว่านี้มีสถานที่ที่น่าสนใจมากมาย ทั้ง พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ COEX, ภัตตาคาร Todai Bon Appetit ซึ่งเปิดใหม่ภายใต้ชื่อว่า TODAI ภัตตาคารสาขาซูชิบุฟเฟต์, คลับ Live Jazz : Once in a Blue Moon (มีละครหลายเรื่องมาใช้โลเกชั่นนี้ อาทิ Lovers in Paris, Wolf, Green Rose, และ Marrying the Mafia) ร้านเบเกอรี่ไฮโซ Duchamp, ภัตตาคาร Neurige Geotgi, วัด Jingwansa, ร้านหนังสือ Gwanghwamun Youngpoong, Guesthouse, Rakgojae, Mt. Namsan เคเบิ้ลคาร์ ฯลฯ โดยสถานที่ต่างๆ เหล่านี้ต่างก็ถูกบรรจุลงในโปรแกรมทัวร์ของหลายๆ บริษัทนำเที่ยว
...
หอก 2 เพลง+แฟชั่น
ในระหว่างการรุกคืบของซีรีส์และภาพยนตร์ อีกหนึ่งยุทธศาสตร์ทางด้านเอ็นเตอร์เทนที่เกาหลีส่งเข้ามาในบ้านเราพร้อมๆ กัน ก็คือภาคของเสียงเพลง ที่ในระยะแรกต้องยอมรับว่าการยอมรับในบ้านเรานั้นยังน้อยหากเทียบกับศิลปินเพื่อนบ้านอย่างประเทศญี่ปุ่นซึ่งมีตลาดที่กว้างและแข็งกว่า

ทว่าเกาหลีใช้เวลาไม่นานนักก็สามารถทำให้เกิดศิลปินไทยประเภทสาขาเกาหลีเกิดขึ้นมากมาย

ปัจจุบันนักร้องเกาหลีที่เป็นที่รู้จักของบ้านเราก็อาทิยุคบุกเบิก อย่าง ดง บัง ชิน กิ (Dongbangshinki) ที่เคยมาเยือนไทย ในคอนเสิร์ต "TVXQ! Rising Sun Live in Bangkok 2006" ณ อิมแพคอารีนา เมื่อ 15 กันยายน 2549 โดยมีคนดูร่วม 13,000

แต่หลังจากพวกเขาไปเปิดตลาดที่ญี่ปุ่นชื่อของดง บัง ชิน กิ ในบ้านเราก็ค่อยๆ ซาไปโดยมีรุ่นน้องอย่าง Super Junior ที่ว่ากันว่ามีแฟนคลับในไทยเยอะมากที่สุดขึ้นมาแทน นอกจากนี้ก็ยังรวมไปถึง Big Bang , Rain ส่วนทางฟากฝ่ายหญิงก็มี So Nyeo Shi Dae, Girls' Generation (SNSD) และที่กำลังฮิตในบ้านเรามากๆ ในตอนนี้ก็คือ 5 สาว Wonder Girls กับเพลง Nobody

นอกจากในเรื่องของความสามารถแล้ว ลูกเล่นเพื่อให้แฟนคลับจดจำได้ของศิลปินเกาหลีก็คือการใช้สีประจำวงเพื่อสร้างสัญลักษณ์ อาทิ Super Junior สีประจำวงคือ สีน้ำเงินมุก หรือ สีน้ำเงินมรกต (Sapphire Blue) Rain สีประจำตัวคือ สีเงิน Wonder Girls สีประจำวงคือ สีแดงเลือดหมูหรือสีไวน์แดง (Pearl Burgundy) SNSD สีประจำวงคือ สีชมพู ใช้ลูกโป่งรูปหัวใจ ส่วน Big Bang ไม่มีสีประจำวงเพราะพวกเขาไม่คิดว่าตนเองคือบอยแบนด์ แต่แท่งไฟที่ใช้ในคอนเสิร์ตของเขาก็จะสีเหลืองซึ่งมีลักษณะเฉพาะ

เช่นเดียวกับบรรดาแฟนคลับของศิลปินเหล่านี้ต่างก็มีชื่อเรียกที่เก๋ไก๋แตกต่างกันออกไป อาทิ Super Junior วงนี้เรียกแฟนคลับว่า เอลฟ์ (E.L.F.) ย่อมาจาก Everlasting Friend ที่แปลว่า "เพื่อนกันตลอดกาล", แฟนคลับของ Big Bang จะถูกเรียกว่า V.I.P ย่อมาจาก very important person บุคคลที่สำคัญมากๆ และยังเป็นศัพท์เฉพาะของชาวฮิปฮอปที่ VIP มีความหมายแปลว่า "เพื่อน" ด้วย

Wonder Girls มีชื่อเรียกแฟนคลับว่า Wonderful ส่วนแฟนคลับของ Girls' Generation จะเรียกตัวเองว่า ชื่อเรียกกลุ่มแฟนคลับ Sne (โซวอน หรือโซวัน ) มาจากคำว่า S (So nyeo shi dae) + one มีความหมายถึง โซชิ และ แฟนคลับรวมกันเป็นหนึ่ง ตั้งชื่อนี้เมื่อตอนฉลองครบรอบ 1 ปีที่ snsd เดบิวต์

นอกจากเรื่องของเสียงเพลงทางด้านดนตรีแล้ว สิ่งที่นักร้อง ศิลปินเกาหลีนำมาด้วยก็คือเรื่องของแฟชั่นทั้งการแต่งหน้า ทรงผม การแต่งกาย หรือแม้กระทั่งการทำดวงตากลมโตด้วยการใช้คอนแทคเลนส์สีสันต่างๆ ซึ่งกำลังเป็นที่นิยมกันมากในหมู่วัยรุ่นของบ้านเรา
...
ฟลุค หรือการวางแผนที่ดี?
ระยะแรกในความรู้สึกของใครต่อใครอาจจะมองว่าปรากฏการณ์แห่งความคลั่งไคล้ในความเป็นเกาหลีทั้งหลายทั้งปวงไม่ว่าจะเป็นเพลง ซีรีส์ หนัง อาหาร สถานที่ท่องเที่ยว แฟชั่น ต่างๆ เหล่านี้ล้วนเป็นเพียงแค่กระแสที่มาเร็ว มาแรง และก็น่าจะหมดไปโดยใช้เวลาไม่นานนัก แต่เมื่อกระแสที่ว่าสามารถอยู่ได้นาน และยังไม่มีท่าทีว่าจะจางลงไปง่ายๆ หนำซ้ำยังดูเหมือนว่าจะยิ่งเพิ่มทวีมากยิ่งขึ้นไปอีก

คำถามที่น่าสนใจก็คือ เป็นเพราะอะไร?
"เราไม่อยากให้มองว่ามันเป็นเรื่องของกระแสหรือว่าความดังอะไรนะ เพราะว่ามันจะมีอายุสั้น เราอยากให้อยู่นานด้วยการพยายามเป็นสะพานที่เชื่อมโยง 2 ประเทศให้เข้าหากันมากกว่า..."

คำบอกเล่าจาก Hong, Ji-Hee (ฮง-จี ฮี) หรือในชื่อไทยว่า "ตุ๊กตา" เมเนเจอร์ ไดเรคเตอร์ของบริษัท K-T-C-C (Korea Thailand Communication Center) หนึ่งในบริษัทที่มีบทบาทสำคัญต่อการไหลเข้ามาของวัฒนธรรมเกาหลีสู่ประเทศไทย

ก่อนที่จะมารับหน้าที่ดังกล่าวเธอคือนักเรียนแลกเปลี่ยนที่มาศึกษาอยู่ที่ประเทศไทยทั้งที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นจึงรับหน้าที่เป็นล่ามให้กับรัฐบาลเกาหลี

"ตอนแรกตั้งใจไว้ว่าจะมาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ แต่ว่ามาเรียนแล้วชอบประเทศไทยจริงๆ ก็เลยรู้สึกว่า อ๋อ เราอยากช่วยสานสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ก็ไปเป็นล่าม แต่ก็รู้สึกว่าเป็นล่ามอย่างเดียวไม่พอ"

KTCC จะทำงานร่วมกับภาครัฐไม่ว่าจะเป็นกระทรวงการท่องเที่ยว รวมถึงกระทรวงต่างๆ และบริษัทภาคเอกชน ทั้งไทยและเกาหลี ในการเป็นตัวกลางประสานงาน ทั้ง ซื้อลิขสิทธิ์ซีรีส์ หนัง ริงโทน การดึงดารา นักร้อง ศิลปิน รายการทีวี หรือแม้กระทั่งเรื่องของการท่องเที่ยวจากประเทศเกาหลีเข้ามาโปรโมตในประเทศไทย ขณะเดียวกันก็พยายามที่จะขายสิ่งเดียวกันของไทยที่ประเทศเกาหลีด้วย

"ช่วง 6 ปีที่แล้วเราเชิญดารามาร่วมกับททท. ดาราที่ผ่านมาก็มาจากเราหมด เราอยู่ที่นี่ก็โปรโมตเกาหลี จัดคอนเสิร์ต มีท แอนด์ กรี๊ด ทำงานร่วมกับโครงการโลกร้อน ส่วนบริษัทแม่ที่อยู่ที่โน่นก็จะพีอาร์ประเทศไทย อย่างเราเอาดาราเกาหลีมา ดาราเกาหลีคนนั้นกลับไปก็จะไปโปรโมตประเทศไทยด้วย"

ตุ๊กตาบอกว่าการเปิดตลาดในไทยของเกาหลีนั้นค่อนข้างจะมาช้ากว่าประเทศอย่างจีน ญี่ปุ่น ซึ่งเป็นตลาดที่ใหญ่กว่ามากในอดีต หรือแม้กระทั่งฮ่องกง สิงคโปร์ ซึ่ง ณ ช่วงเวลานี้ขณะที่คนไทยคลั่งเกาหลี คนเกาหลีเองก็ชอบเมืองไทยไม่น้อย

"อย่างหนังเกาหลี ละครเกาหลี เราพยายามที่จะให้มาถ่ายที่นี่เยอะๆ ทุกคนดูแล้ว อย่างฟูลเฮ้าส์ มาถ่ายที่นี่ร่วมกับททท.กว่า 40% ถ่ายที่ภูเก็ต ปรากฏว่าดังมาก คนเกาหลีก็อยากมาเที่ยว รู้มั้ยว่าจริงๆ แล้วมีคนเกาหลีมาเที่ยวไทยมากกว่า 1 ล้าน 6 แสนคนแล้ว ขณะที่คนไทยเองไปเที่ยวเกาหลีราวๆ แค่ 6 แสนคนเอง"

"ตอนนี้ที่เกาหลีเปิดร้านอาหารไทยเยอะมาก แล้วของมาจากตลาดจตุจักรเยอะมาก พิซซ่ารสต้มยำกุ้งก็มี หรืออย่างหนังเรื่ององค์บากก็ดังมากๆ ทุกคนอยากเรียนมวยไทย นักร้องก็โอเค อย่าง กอล์ฟ-ไมค์ ไอซ์ ศรัณยู คนที่นั่นก็ร้องเพลงได้ แล้วคนเกาหลีก็เรียนภาษาไทยเยอะขึ้น"

สาเหตุหนึ่งที่ทำให้คนไทยชื่นชอบดารานักร้องเกาหลีนั้นตุ๊กตามองว่าน่าจะเป็นเรื่องของความจริงใจ เพราะคนเกาหลีค่อนข้างจะจริงใจและจริงจังกับชีวิตเนื่องจากที่ผ่านมาประเทศมีทั้งสงครามและผ่านช่วงเวลาที่เจ็บปวดมากมาย นอกจากนี้เรื่องส่วนตัวของศิลปินก็เป็นสิ่งที่แฟนคลับให้ความสนใจมากๆ เพราะฉะนั้นคนบันเทิงจึงต้องระมัดระวังเป็นที่สุด

"ดาราเกาหลีต่อให้คุณหล่อ คุณสวย แต่ถ้าไม่เป็นคนดี ไม่รักพ่อแม่ ไม่กตัญญู ไม่รักประเทศ ผู้ชายไม่เป็นทหารแล้ว ไม่ได้เลย คนจะไม่ชอบเลย คุณจะโดนแอนตี้ทันที อันนี้สำคัญมาก คนเกาหลีร้องเพลงเก่ง หล่อขนาดไหนเรื่องส่วนตัวสำคัญมาก เรื่องครอบครัว เรื่องรัฐบาล ถ้ามีปัญหาเรื่องส่วนตัวไม่ได้เลย เพราะคุณต้องเปิดเผยอย่างมากๆ"

"ที่มีข่าวฆ่าตัวตายบ่อยนี่ก็เป็นสาเหตุหนึ่งนะ เพราะที่นั่นค่อนข้างจะจริงจัง เวลาไม่ชอบเขาก็จะไม่ชอบเลย ดาราบางคนก็ทนไม่ไหว ซึ่งมันทำให้ไม่ค่อยมีข่าวที่เกี่ยวกับเรื่องรักๆ ใคร่ๆ เท่าไหร่ เพราะดาราต้องระวังตัว เนื่องจากประชาชนจับตามองอยู่"

ส่วนคำถามที่ว่าหลายคนมักจะกระแนะกระแหนถึงซีรีส์เกาหลีว่าชอบให้มีคนป่วยตายนั้น เรื่องนี้ตุ๊กตาหัวเราะก่อนตอบว่า.."ทำไมต้องตาย เพราะว่าต้องการให้ทุกคนเศร้า ค่อนข้างจะเซอร์ไพรส์ดีกว่าทะเลาะกัน ตบตีกัน หรือว่าฆ่ากันตาย คือให้เศร้าแบบธรรมชาติ เพราะว่าเกาหลีประวัติเศร้ามาก ตรงนี้อาจจะมีอิทธิพล เกาหลีเศร้าตลอด มีสงครามตลอด เรื่องก็ค่อนข้างจะเศร้า จริงจัง"

ว่ากันว่าอุตสาหกรรมบันเทิงในเมืองไทยนั้นมีมูลค่ามหาศาลปีละกว่าแสนล้านแต่กลับได้รับเงินจากรัฐบาลในยุคก่อนๆ เพียงปีละ 2 พันล้าน โดยที่ รศ.ดร.สุกรี เจริญสุข ผู้อำนวยการวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล เคยบอกไว้ว่า..."อยากให้ภาครัฐหันมาให้ความสำคัญกับอุตสาหกรรมดนตรี-บันเทิง เหมือนประเทศเกาหลี ที่ใช้ ภาพยนตร์กับ ดนตรีเป็นหัวหอกในการส่งออกทางวัฒนธรรม" ซึ่งเป็นเรื่องจริงมากๆ เพราะเกาหลีเองได้เล็งเห็นความสำคัญและยอมที่ทุ่มเทในการบ่มเพาะในเรื่องของเอ็นเตอร์เทนเมนท์ภายในบ้านตนเองเป็นเวลากว่า 15 ปี ก่อนที่จะพร้อมอวดสายตาของคนข้างนอก

และถึงแม้ช่วงนี้จะเป็นช่วงที่เกาหลีบูมในตลาดเอเชีย แต่ทว่าในมุมของตุ๊กตาแล้วเจ้าตัวมองว่าช่วงเวลาที่ว่านี้ไม่ใช่เป็นช่วงของการกอบโกยอย่างเดียวเท่านั้น

"กระแสวันธรรมหรือเอนเตอร์เทนห้ามใช่เรื่องเอนเตอร์เทนอย่างเดียวนะ ไม่เช่นนั้นก็จะจบเร็ว ต้องคิดเรื่องชาติ เราคิดถึงทั้งเรื่องในประเทศและทั้งนอกประเทศ คือถ้าเห็นว่ากระแสมาแล้วก็ขายของบวกกำไร ขายๆๆ ไม่ได้ ต้องคิดในเชิงความสัมพันธ์ที่มั่นคง"

"เอเยนต์ที่ดูแลก็สำคัญ จะเอานักร้องมาขายจัดคอนเสิร์ตเปิดขายบัตร เอาดารามาขายเพื่อได้ตังค์อย่างเดียวไม่ได้ ต้องคำนึงถึงภาพลักษณ์ของดารานักร้องที่มาด้วย อาจจะพูดเรื่องเกี่ยวกับสังคม ทำงานเพื่อเด็ก แล้วก็ต้องเข้าใจวัฒนธรรมไทยด้วย"

"คือตอนนี้ในประเทศไทยเกาหลีก็เหมือนกับต้นไม้ที่มันออกผลอยู่ ซึ่งเราจะไปเก็บกินอย่างเดียวไม่ได้ ต้องรดน้ำพรวนดินมันด้วย ตอนนี้ลูกเยอะๆ ทุกคนกินอย่างเดียวไม่ได้ ต้องใส่ปุ๋ยตลอด"
คงไม่ช้าเกินไปอย่างแน่นอนหากไทยเราจะเอาแนวคิดที่ว่านี้มาเป็นแบบแผนในการเผยแพร่ของดีที่ตนเองมีอยู่
เพียงแต่มันคงจะสายไปแล้วอย่างแน่นอน หากยังไม่มีใครเริ่มต้นคิดเสียตั้งแต่วันนี้

Winter Love Song [เบยองจุน] : กิมจิซีรี่ส์ฟีเวอร์

Winter Love Song [เบยองจุน] : กิมจิซีรี่ส์ฟีเวอร์

ซีรีส์เกาหลีเพลงรักในสายลมหนาว หรือ Winter Love Song กลับมาฉายอีกครั้ง ถึงแม้จะเป็นตอน 11 โมง วันธรรมดา แต่บรรดาแฟนๆ ซีรีส์เกาหลีคงดีใจอยู่ไม่น้อย ที่จะได้ชมกันเต็มๆ อีกซักที มาพูดแบบนี้ ไม่ได้ต้องการจะมาโปรโมตซีรีส์เรื่องนี้แต่อย่างใดนะคะ แต่อยากเล่าถึงความแรงของ Winter Love Song จนทำให้เกิดกระแสวัฒนธรรมใหม่ๆ

ซีรีส์เรื่องนี้ไม่เพียงแต่จะเป็นที่ชื่นชอบของแฟนละครเกาหลีในบ้านเราเท่านั้น แต่สาวๆ ในหลาย ประเทศ ทั้งจีน ฮ่องกง และญี่ปุ่น ต่างก็คลั่งไคล้ซีรีส์เรื่องนี้ไม่แพ้กัน

Winter Love Song หรือที่รู้จักในอีกชื่อคือ Winter Sonata เป็นที่ชื่นชอบถึงขั้นได้รับการโหวตจากผู้ชมชาวญี่ปุ่นให้เป็นสุดยอดละครต่างประเทศแห่งปี และสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค ถึงกับนำซีรีส์เรื่องนี้มาออกอากาศซ้ำถึง 4 ครั้งในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา พ็อกเกตบุ๊กของซีรี่ส์เรื่องนี้ ตอนนี้ขายได้จะเกือบ 1 ล้านแล้ว นอกจากนี้ สถาบันวิจัยสื่อมวลชนของญี่ปุ่นอย่าง The NHK Broadcasting Culture Research Institute ถึงกับระบุว่า Winter Sonata ทำให้เกิดจุดเปลี่ยนทางวัฒนธรรมครั้งยิ่งใหญ่อีกครั้ง หลังจากที่เคยเกิดขึ้นครั้งหนึ่งเมื่อละคร “โอชิน ที่ออกอากาศเมื่อประมาณ 20 ปีก่อน ซึ่งทำให้คนญี่ปุ่นหันมาสนใจวัฒนธรรมของชาติตัวเอง เพียงแต่คราวนี้ Winter Sonata ทำให้คนญี่ปุ่นหันมาสนใจวัฒนธรรมกิมจิมากขึ้น โดยเฉพาะในหมู่เด็กวัยรุ่น ทำให้คอร์สเรียนภาษาเกาหลีได้รับความนิยมอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เด็กมหาวิทยาลัยต่างๆ ก็หันมาเลือกเรียนเมเจอร์เป็นวิชาเกี่ยวกับประเทศเกาหลี อย่างประวัติศาสตร์เกาหลี วัฒนธรรมเกาหลี ผลพวงของกิมจิฟีเวอร์ยังทำให้หนุ่มๆ เกาหลีได้รับอานิสงส์ไปด้วย เพราะบริษัทรับนัดเดท ยืนยันว่า หลังจาก “Winter Sonata” ออนแอร์ มีสาวๆ ญี่ปุ่นให้บริษัทจัดเดทให้ โดยระบุว่าต้องเป็นหนุ่มเกาหลีเท่านั้น

ที่เป็นแบบนี้ เพราะสาวเมืองปลาดิบต่างมีทัศนคติต่อหนุ่มเกาหลีเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง หลังจากที่ได้ดูซีรีส์ จากภาพของผู้ชายที่ดูโผงผาง ชอบใช้ความรุนแรง สาวๆ จินตนาการภาพผู้ชายเกาหลีว่า หนุ่มเกาหลีน่าจะอ่อนโยน อบอุ่น และโรแมนติก เหมือน “จุน ซาง” ตัวละครเอกของเรื่อง Winter Sonata

“จุน ซาง” รับบทโดย เบ ยอง จุน ในฐานะที่ดิฉันเป็นแฟนละครเกาหลีที่เหนียวแน่นคนหนึ่ง ดิฉันว่าเบ ยอง จุน ดาราเกาหลีคนนี้ อาจจะโด่งดังและเป็นที่รู้จักของแฟนๆ ละครเกาหลีบ้านเรา น้อยกว่าพระเอกหน้าทะเล้นอย่าง วอน บินหน่อยนึง แต่สำหรับสาวกซีรีส์เกาหลีชาวญี่ปุ่นแล้ว พ่อเบ ยอง จุน กลายเป็นซูเปอร์สตาร์หมายเลขหนึ่ง แซงหน้าคนอื่นอย่างไม่เห็นฝุ่น

เบ ยอง จุน ตอนนี้อายุ 32 ปี เป็นดาราที่มีผลงานซีรีส์ให้กับเค บี เอส หลายเรื่อง และยังมีงานแสดง นายแบบ พรีเซ็นเตอร์เต็มไปหมด แต่ผลงานที่ทำให้เค้าดังเป็นพลุแตก จนครองใจสาวเล็กสาวใหญ่ได้มากที่สุดก็เห็นจะเป็นเพราะซีรีส์ Winter Sonata นี่ล่ะค่ะ

เพราะบทบาทในเรื่องที่เค้ารับบทเป็น “จุน ซาง” พระเอกที่บุคลิกสุขุม เยือกเย็น ทำให้เค้าได้ใจสาวๆ ไปเต็มๆ ดิฉันจำได้ว่า เห็นข่าวที่เบ ยอง จุน ไปโชว์ตัวที่ญี่ปุ่นปีที่แล้ว มีสาวๆ ไปรอกรี๊ดเต็มสนามบินประมาณ 7,000 คน และยังมีป้าแก่แม่ม่ายมาร่วมกรี๊ดอีกเพียบ เรียกว่าหนุ่มเบ กลายเป็นขวัญใจของผู้หญิงญี่ปุ่นแทบทุกวัย ความท่วมท้นของมิตรรักแฟนคลับของหนุ่มเบ มีการเปรียบเทียบว่า มีเยอะพอๆ กับที่สมัยวงดนตรี The Beatle มาเยือนญี่ปุ่นตั้งแต่เมื่อเกือบ 50 ปีก่อน

ความคลั่งไคล้หนุ่มเบ ยังมีถึงขั้นที่คำว่า “Yon-Sama” แปลว่า เจ้าชายน้อย ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกหนุ่มเบ ได้รับการโหวตผ่านทางอินเทอร์เน็ต และเอสเอ็มเอส จากคนทั่วญี่ปุ่นให้เป็น “คำฮิตแห่งปี” ของปี 2004 ที่ผ่านมา แสดงให้เห็นว่าคนญี่ปุ่นนึกถึงหนุ่มคนนี้ก่อนใครเพื่อน เพราะขนาดวลีเด็ดอย่างคำว่า “That’s all the player can do” ของ อิจิโร่ ซูซูกิ นักเบสบอลชื่อดัง หรือคำคมจากนายกรัฐมนตรีจุนอชิจิโร โคอิซูมิ ยังได้รับคะแนนโหวตที่น้อยกว่า

ความนิยมในตัว เบ ยอง จุน ยังสร้างประวัติศาสตร์ให้กับการโฆษณาสินค้าของบริษัทโซนี่ ใครๆ ก็รู้ว่า โซนี่ ซึ่งเป็นบริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้ายักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่น ไม่ค่อยทำการตลาดด้วยการจ้างดารา แต่คราวนี้ โซนี่ ถึงต้องกับเปลี่ยนแนวคิดซะใหม่ ด้วยการจ้างพ่อหนุ่ม เบ ยอง จุน มาเป็นพรีเซ็นเตอร์

ตอนนี้เบ ยอง จุน จึงเป็นยิ่งกว่าดารา ในความคิดของดิฉันเค้าเป็นเหมือนทูตสันถวไมตรีที่ช่วยเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างสองชาติได้อย่างเหนียวแน่น และมีพลัง อย่างที่เคยเกิดไม่กี่ครั้ง เพราะตามประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา เกาหลีและญี่ปุ่นไม่ค่อยกินเส้นกันมาเนิ่นนาน ทำสงครามกันมาหลายครั้ง จนเมื่อทั้งสองเปิดประเทศ ต่างฝ่ายต่างยังปลูกฝังความเป็นชาตินิยมไว้เหนียวแน่น ระยะแรก เกาหลีดูจะกังวลกับการไหลบ่าของวัฒนธรรมญี่ปุ่น เพราะเป็นฝ่ายรับอิทธิพลจากญี่ปุ่นมาหลายเรื่อง ทั้งการ์ตูน เกม ละคร แฟชั่น แต่นาทีนี้ วัฒนธรรมต่างๆ ที่เกาหลีรับมา ล้วนถูกผสมกลมกลืน และสะท้อนความเป็นตัวเองอย่างลงตัว ทำเอาญี่ปุ่นเองต้านไม่ได้ ต้องรับวัฒนธรรมเกาหลีมาบ้างเต็มๆ

และถ้าลองนึกดูแล้ว นอกจากความสัมพันธ์ที่เกิดจากการเป็นเจ้าภาพร่วมจัดฟุตบอลโลกของเกาหลีและญี่ปุ่นแล้ว ก็มีคราวนี้แหละค่ะ ที่ Winter Sonata ทำให้เกิดภาพการประสานความเป็นเกาหลี แลtญี่ปุ่นอีกครั้ง
ไม่น่าเชื่อว่า ละครเรื่องหนึ่งจะช่วยเปลี่ยนมุมมองความคิดของคนในระดับประเทศได้ขนาดนี้ จากที่เคยเป็นศัตรู ละครยังช่วยแปรเปลี่ยนให้เป็นมิตรได้
คนญี่ปุ่นที่เคยกินแต่วาซาบิ ก็เลยหันมาชอบกิมจิซะอย่างงั้น !!!

เนื้อเรื่องโดย คุณ ประวีณมัย บ่ายคล้อย [28 มกราคม 2548]

praweenamai@hotmail.com

잊지마 (Itjima) / Don’t Forget / อย่าลืมฉัน...

잊지마 (Itjima) / Don’t Forget : Lyrics
Singer: Ryu (류)

하나도 조금도 잊지말아요
내가 곁에 있어도 잊지말아요
처음도 또 지금도 나의 사랑은
가까이 있는데도 멀리 있네요

내가 지켜줄께요
그곳이 어디라도 언제라도 내가
기다려요
내가 갈 때까지
처음 만났던 때로 다시
내가 가는 길이 조금 늦더라도
잊지마 잊지마

내가 찾을 때까지
내가 지켜줄께요
그곳이 어디라도 언제라도 내가

기다려요
내가 갈 때까지
처음 만났던 때로 다시
내가 가는 길이 조금 늦더라도
잊지마 잊지마
내가 찾을 때까지

………………

Romanize

hanado chogumdo itji marayo
naega gyote opsodo itji marayo
cho-umdo chigumdo naye sarangun
kakkayi innundedo molli inneyo

*naega jikyojulkkeyo
kugoshi odirado onjerado naega

**kidar-yoyo naega kalttae-kkaji
cho-um mannatdon ttaero tashi

***naega kanun giri chogum nutdorado
itjima, itjima, naega chachulttaekkaji…

***Repeat

…................…

Thai Romanization by Roytavan

ฮา-นา-โด โจ-กึม-โด อิท-จี่-มา-รา-โย
นา-กา กัด-เต อัพ-ซา-โด อิท-จี่-มา-รา-โย
ชัน-โด เช-กึน-โด หน่า-อะ-ซ้า-ราง-งึม
กา-กัท-อิ อิท-นึ้ม-กา-โด โมล-รี อิท-นี-โย

* แหน่-ก่า ชี-เค้-ชู-เก่-โย
ขื่อ-โด-ซี้ อะ-ดี-รา-โด อัม-เจ-อะ-โด นา-กา
คี๊-ด้า-รา-โย้ เน-กา กั่น-เต่-ก้า-จี่
โช-อึม มัน-น้าน-กาน กา-โร ดา-ชี้
เหน่-กา ก๊า-นึ้ม-กี๊-รี๊ จู-กึ่ม หนึ่น-ดา-ร้า-โด๊
อิท-จิ-มา อิท-จิ๊-มา น้า-ก๊า ช้า-โช้น-เต-ก่า-จี
***ซ้ำ**
-----------------

裴勇俊 《勿忘我》

点点滴滴都不要忘记
即使我不在身边也不要忘记
最初以及现在
我的爱近在眼前却又如此遥远
*
我为你守候
无论你在哪裏
我都会一直等你
直到我去找你
就像最初一样 即使我有点迟了
勿忘我勿忘我直到我找到你踪影
直到我找到你踪影
*
我为你守候
无论你在哪裏
我都会一直等你
直到我去找你
就像最初一样 即使我有点迟了
勿忘我勿忘我直到我找到你踪影
直到我找到你踪影

--------------------

Don’t Forget : Lyric Meaning

Don't forget the bits and pieces
Even when I am not around … do not forget
No matter it is in the beginning or for now
My love is so close … yet so far
I'll wait for you
No matter where you are …

I'll wait for you
Till I look for you
Just like the beginning
Even though I am a little late
Forget me not, forget me not …

till I locate your whereabouts
I'll wait for you
No matter where you are …

I'll wait for you
Till I look for you
Just like the beginning
Even though I am a little late
Forget me not, forget me not …

till I locate your whereabouts

.......................

โปรดอย่าลืมอย่าลืมแม้แต่เพียงครั้งเดียว
สำหรับทุกสิ่งที่เราเคยมีร่วมกัน
แม้ยามที่ไม่มีฉันอยู่เคียงใกล้ ก็จงอย่าลืม
ไม่ว่าครั้งแรก ครั้งนี้ หรือครั้งไหนๆ
ความรักของฉันจะโผผินไปอยู่ใกล้เธอ

* ฉันจะคอยปกป้องเธอ
ไม่ว่าเธอจะอยู่หนไหน หรือเวลาใด
โปรดคอยจนกว่าวันที่ฉันจะกลับมา
เสือนครั้งแรกที่เราได้พบกัน อีกครั้งเธอเถอะนะ
แม้ว่าจะอีกนานแสนนาน อีกไกลแสนไกล
อย่าลืมนะ ว่าเธอจะรอจนกว่าจะถึงวันนั้น

--------------------------------

Link for download :

http://daumbgm.nefficient.co.kr/mgbdamu/A0700001/A070000113686411.wma

TWSSG TEAM

Yujin & Junsang

มาร่วมย้อนรำลึกถึง Winter Sonata กันอีกสักครั้งนะคะ เพื่อต้อนรับการนำละครชุดนี้กลับมาออกอากาศอีกครั้ง

ดิฉันได้หยิบเอาช่วงเวลาที่บริสุทธิ์สดใสที่สุดของยูจินและจุงซางมาฝากกันในวันนี้ ดังเช่นเจตนารมย์ของผู้กำกับยุนที่ตั้งใจใช้หิมะสีขาวสะอาดสื่อถึงความรักในวัยแรกรุ่น รักครั้งแรก การจับมือกันครั้งแรก จูบแรก ที่เปรียบเสมือนหิมะแรกที่ขาวบริสุทธิ์ ซึ่งทั้งยูจินและจุงซางได้ส่งผ่านความรู้สึกเหล่านี้ได้เป็นอย่างดี นี่คงเป็นอีกหนึ่งเสน่ห์ที่ทำให้ละครชุดนี้เป็นที่รักและอยู่ในใจของผู้คนไม่เสื่อมคลาย ไม่ว่าเวลาจะผ่านมานานแค่ไหน

วันนี้เรามาร่วมย้อนรำลึกถึงความทรงจำอันแสนหวานนั้นด้วยกันนะคะ